kesinlikle mayıs ayı. Temmuz'da Brugge ve Amsterdam neyse de Paris hiç çekilmez bence.

temmuz ayında bedava deseler deniz tatili hariç bir yere gidemem ben.
haziranın ilk haftası parise gitmiştik geçen sene. son bir gün de brüksele geçtik. hava hafif yağmurlu ve kapalıydı bazı günler ama hiç zorlamadı. ince üst+ yağmurluk ya da tişört üzeri gömlek vs kurtardı.
o sebeple üstte sayılan aylardan birinde gideceksem kesinlikle mayıs.

temmuz diyorum. ağustosta gittim Paris gayet çekilirdi zaten kuzeyde oldukları için öyle bizim şaşıracağımız bir sıcaklık yok çok normal bir yaz sıcağı, Amsterdam’da da su sporları yapmak için çok mantıklı gezmek için biraz hava çok nemli. Ama en azından hep açık Yağmur Çamur yok

mayıs diyorum. yılın en sevdiğim ayıdır. bahsettiğiniz yerler için de olağandışı yağış olmadıkça hava da çok güzel olur.

Mayıs diyorum ben de, kış sevenlere mart da güzel olur, benim en tercih etmeyeceğim zaman temmuz olur, güneş tepede şehir gezmeyi hiç sevmiyorum, Paris ve Brugge'e aralıkta, Amsterdam'a ekimde gittim, aralık kışla arası olmayanları zorlayabilir (bence mükemmeldi) ama ekimi herkese önerebilirim, renk olarak benzemese de hava sıcaklığı olarak ekim ve mayıs birbirine benzer.

Amsterdam için en güzel zamanını bilmiyorum ama en kötüsü kasım ayıdır. 2022'in kasımında gittiğimde kendime epey küfretmiştim ilk günden.

500 erkek

Erkek 900 uzun saç.

ben fönle 1600 mü ne vermiştim 1,5 ay önce

çok çok çok çok

Esentepe'de bir pasajda 800 verdim geçen ay.

saç-sakal 700 veriyorum. 30 senelik berberim. başkasına 1000 liradan aşağı kesmiyor.

son 1.5 yıldır evde kendim hallediyorum. parasını geçtim aptal berber muhabbetinden sıkıldım. ayrıca asla istediğim gibi kesemiyorlar saçımı sakalımı.

Fönle beraber 2500 verdim 2 ay önce

Kesim ücreti çok gözüme batmıyor da röfleye gelen zam üzüyor:')

ankara kızılayda erkek için 200liraya saç kestirebilirsiniz.
fiyatı belirleyen birşey yok. herkes kfasına göre kim fazla verirse ondan fazla kim az verirse ondan az alıyor.

ilk girişte fiyatı soracaksın, ozaman fiyat düşük olacaktır. iş bittikten sonra sabaha kadar konuş.

Saç sakal kesme yıkama 1200 oldu geçen ay.

saç, sakal, dandik kil maskesi, omuz kütürdetme, parmak kıtlatma, yüze sıcak havlu basma, hepsi 500. ankara kızılay'da normal berber dükkanı.

edit: 400 imiş, yanlış hatırlamışım.

500 kadin Ankara

Türkiye’nin en küçük illerinden birindeyim şu an ve burada da mahalle kuaförü diyemeyeceğimiz iyi bir kadın kuaföründe bin tl dediler.

Fiyatlar aşırı, tamam emektir, her şey pahalıdır ama biraz da gelinen noktayı mazeret gösterip fiyatları uçuruyorlar gibi.

Ben kaş+manikür+pedikür için perpada bir yere gidiyorum hepsine 2.000 veriyorum çok memnunum, yıllardır aynı yere gittiğim için başka yerde fiyatlar nasıl bilmiyorum.

Saç için Levent'te bir yere gidiyorum;
Genel kesim + fön 3.000 bunu çok sık yaptırmıyorum, düzenli olarak kahkül kesimine gidiyorum 1.000.
Burası mesela bana çok fazla geliyor ama memnun olduğum için mecbur.

450 tl kadın/Ümr-Ist/mahalle kuaförü
kestigi saçı da fönlemeden bırakmıyor zaten o da ücrete dahil.

İzmir, geçen yıl fancy kuaföre 1500 lira vermiştim, 1-2 ay önce mahallemdeki kuaförde 600 liraya kestirdim saçımı.

Erkek 800.
Zaten saçım kısa 3e vurduruyorum. Sakalla birlikte bu fiyatı veriyorum.

Cevaplar asabımı bozdu.
3 gün önce saç sakal yıkama falan derken 1300 verdim. Öyle şekil şükül bir yer falan değil, dümdüz berber. 15-16 senedir gittiğim adam. Sana laflar hazırladım oğuz abi.
Kadıköy.

750 lira saç+ sakal trim + kil maskesi + yıkama. erkek.

saç kesimi kaş bıyık 1000 tl verdim geçen hafta bugün, mahalle kuaförü sayılır

Erkek kişisi 1.300 vermiştim Ocak ayında. Saç sakal

Madde bağımlısı biri gelip ırzına geçerse ne yapacaksın?

Amacının bu olduğunu belirtirsen neden olmasın. Haricinde, sadece kalacak yer arayan insanlara salça olma yeter :p

çok riskli bence. tanımadığın insanların evinde işi ne? otel mi orası?

Tek oda kiralayanlar aktarmalı uçuş arası dinlenmek isteyen tek gecelik konaklama yapanlar olur genelde.

Evin ortak kullanımlı hale gelecek. Banyonu mutfağını başkası da kullanacak. Kazanacağın üç beş lira için housekeeperlık yapacaksın. Değer mi?

Couchsurfing kapandı diye biliyorum zaten.

olur neden olmasın. puanı yüksek yorumları iyi olanları alırsın. madde bağımlısı biri gelip ırzına geçmez bu şekilde yaparsan. swh.

Niyetiniz çok güzel ama gezmeye veya iş halletmeye gittiğim yerde sohbet etmeye çalışan birinden kurtulmaya uğraşmak veya kafede vakit öldürmek istemezdim. Sohbeti onlar açarsa ve istekli olurlarsa sosyalleşmeye girişirim derseniz olur :)

ben bunu ankara'da yaptım airbnb olarak cs olarak değil. çok keyifliydi, kurdan dolayı da güzel para kazandım. Farklı kültürler ve insanlarla kaynaşmak için de güzel oluyor. bence denenebilir.

couchsurfing eskiden gerçekten amacına uygundu önemli ölçüde ama sonra maalesef gezginlikten uzak tipler keşfetti özellikle türkiye'de. yıllarca kadın, erkek, çift bir sürü kişi ağırladım, kendimde yurtdışında konakladım ve şahane insanlarla tanıştım. büyük çoğunluğu ile iletişimim de devam ediyor ama misal ben izmirdeyim adam manisada istek yollamış, hiç referans vb yok, isteği kabul etmeyince de penis fotoğrafı yollayıp burayı imam hatip mi sandın yazmış :). bu yabancı erkeklerle bir kere bile başıma gelmedi. baktım cozuttu durum, kapattım profili yıllar önce. ezcümle, couchsurfing artık o eski mecra değil ve sanıyorum yurtsuzun söylediği gibi kapandı.

airbnb olabilir belki ama onun da yasal mevzuatı çok değişti, dikkat etmek lazım.

btw, ben de 2015'lerde yaptım bunu. evimde çok düzgün insanlar ağırladım ve hala arkadaş olduklarım, görüştüklerim var. Şimdi profil başka olabilir. Sakata gelmeyin yine de :p

Airbnb yapmak resmi olarak mümkün değildir ki herhalde. Vergi cezasıyla, şunla bunla uğraşma.
Airbnb'den yabancı geleceğinin de garantisi yok. Kayıt, evrak yapmadığını anlayan kanun kaçakları da gelebilir herhalde. Kanun kaçağı olmasa da senin amacına hizmet etmez.
Couchsurfing'de güncel durum ne bilmiyorum ama 10-15 yıl önceki hali tam senin amacına uygundu.

Soruna cevap değil ama yazayım yine de;

Couchsurfing'i hiç kullanmadım bilmiyorum. Airbnb'de iki defa denedim ve gördüğüm kadarıyla pek mümkün değil sosyalleşmek. Ev sahipleri daha çok kazanç sağlamaya yönelik.

Bence sosyalleşme için en iyi seçenek Hosteller.

böyle sosyalleşilmez ancak kendini kullandırmış olursun. salak saçma insanların gece 3'te çıkardığı kavgalar, halıya kusmaları, evi berbat etmeleri, hırsızlıkları gibi durumlarla uğraşmayı sosyallik sayıyorsan o başka.

Sosyallesmekten kastin milletle takilmaksa Airbnb ile bu is olmaz. Airbnb ile gelenler max. 2-3 sohbet edeyim sonra kendim takilayim diye geliyolar. (Cok uzun sure airbnbde evimde oda kiraladim, biliyorum)

Couchsurfing olur ama, baya cikip geziyoduk, gece partiler filan.

İmkanlarınız hangisine el veriyosa ona gidin, Avrupa şehirleri çok ilginç hem hepsi birbirine benziyor, hem de hepsi kendine has. Prag'ı temmuz ayında görmüştüm ve çok sevmiştim, idare etmekle ne kastettiğinizi tam anlayamadım, Viyana'yı gördüyseniz Paris'e gitmeye gerek yok denemez elbette, imkanınız olduğunda diğer şehirlere de gidersiniz.

Avrupa şehirleri çok ilginç hem hepsi birbirine benziyor, hem de hepsi kendine has. +1

İlk rotada Paris ile Brugge hiç görmedim ama sadece Paris hiç ilgimi çekmiyor uzun zamandır. İkinci rotada ise bütün şehirleri gördüm, sadece Viyana sarmadı. Prag ile Budapeşte muazzamdı.

Kendi adıma konuşursam; Viyana, Prag ve Budapeşte'yi tercih ederim. En çok sevdiğim şehir olan bende yeri ayrı Amsterdam'a rağmen ikinci rotayı seçerim.

Amsterdam ile Brugge güzel bir ikili oluştursa da Budapeşte ile Prag karşısında bir adım geride bence.

temmuz'da cluj-napoca'da electric castle festivali var.
inceleyin.
ha kesin yağmur da yağar ama festival ortamı iyidir.
cluj şehri de eğlencelidir.
istanbuldan direkt uçuş var.

zaten, paris, brugge, amsterdam şehirleri arasında mesafe var. ulaşım vs. aileyle o kadar kolay olmaz. brugge maksimum 1 gece kalmalık bir şehir, günübirlik bile ziyaret edilebilir. bu rotanın üzerinde çalışmak lazım, ya da yorgunluk ile baş edebilen bir aile lazım. ben bu halimle bu rotaya çıkmazdım şuan herhalde.

viyana-buda-prag ise bambaşka bi hikaye; budapeşteyi ben çok severim, viyana'yı da genelde başkaları çok sever. iki şehir arası 3 saat civarıydı diye hatırlıyorum. bu rotada biraz tarih müzesi vs. gezecekseniz çok orta çağ-osmanlı vs. nostaljisi hissi var. budapeştede özellikle tarih müzeleri osmanlıdan bizi kurtaran bilmemkim vs.'den geçilmiyor. diğer rotada tarihten ziyade sanat sepet var.


sizin durumunuzda aile olduğu için ben rotayı paris'e oradan da brüksel-brugge'a bağlardım. brüksel'de magritte'i mutlaka ziyaret edin.

gezilecek çok yer var, şu anda sizin için hangisi uygunsa oraya gidin +1
havayolu kampanyalarını takip edip nereye ucuz bilet varsa oraya yönelik planlar da yapabilirsiniz

budapeşte, viyana, prag rotasını da, paris, amsterdam rotasını da yapmış, gent, brügge rotasını da ayrı yapmış birisi olarak budapeşte, viayana, prag rotası da en az diğerleri kadar iyidir. Ben viyanayı hiç sevmedim ama budapeşte ve prag çok güzel şehirlerdi. hatta prag benim avrupada gördüğüm en güzel şehirlerden bir tanesi idi.

ucuz bilet nereye varsa gidebilirsin. Avrupada şehirlerin old townlarını iyi koruyorlar. bir de etrafında akarsu varsa genelde o şehirler çok daha güzel oluyor. bahsettiğin tüm şehilerde de akarsu bulunuyor.

Paris’ten şaşmayın derim. Gerekirse sadece Paris olsun.
Paris ve Brugge şimdiye kadar gördüğüm en güzel şehirler. Brugge bir gün değil en az iki bence. Brüksel’e gitmeye gerek yok diye düşünüyorum.

Paris de Paris diye tutturun.
Not: Prag, Viyana, Budapeşte görmedim.

Yazı tura atın.Herhangi biri büyük bir hayaliniz değilse hangisine gittiğiniz önemli değil. Bir sonraki turda da gitmediğinize gideceksiniz zaten.

Prag, budapeşte, viyana gezisi yapmiştım 10 sene önce. Gayet güzeldi. Prag harima bir şehir. Mutlaka görmelisiniz.

ailecek gidilecekse paris rotası daha uygun opsiyon olabilir. prag ve budapeşteyi çok seven de var sıkılan, biraz prag ı özellikle atmosfer olarak karanlık bulan da var çevremde açıkçası. paristen amsterdama trenle geçecekseniz ki yüksek iht planınız odur biletlerinizi önceden alın, söylendiği gibi ucuz olmuyor :) paris brugge amsterdam daha mantıklı gibi bence, ama diğer seçenek de sizi üzmez :)

Prag viyana budapeşte > paris amsterdam brugge

Paris rotası bütçeyi zorluyorsa Prag rotası da gayet iş görür ( Prag ve Viyana' yı gördüm, ikisi de çok güzel geldi bana )

İlerisi için de Barcelona tavsiye ederim, seveceğinizi düşünüyorum.

cumartesi az biraz çalıştım ardından youtube sonrasında Call of Duty Black Ops II başladım, akşam 28 years later the bone temple izledim ardından youtube devam. pazar Call of Duty Black Ops II devam ederim, bitme durumuna göre youtube devam. akşam da bir eğitime katılacağım.

önce bir arkadaşımla buluştum, ardından biraz işimle ilgili bir miktar okuma yaptım.
1 saat film izledim ve şimdi kitap okuyup yatacağım.

Tüm gün ev taşıdim

Cumartesi pek bir şey yapmadım. Bugün de pek bir şey yapmayacağım.

6+1 grubun sahne aldığı bir konsere gittim dün akşam.
yalnız çok yorgundum.
son grupta bildiğin ayakta uyudum.
şimdi uçuş için hazırlanıyorum.
önümüzdeki 2 gün çok uzun olacak.
son hazırlıkları yapmam gerek.

Vasat.

Bu ramazanda, geçen senelerdeki ramazanlara nazaran daha bir pestilim yok. Acayip uykum geliyor. Geçen senelerde de uykum geliyordu ama en azından oyun oynar, film izlerdim. Şimdi yalan bir iki dizi bölümü izleyip uyuyorum.

Raporluydum. Dinlenerek geçti. Cumartesi günlerini severim. Pazar planım varsa severim.

bu ara sıkıcı, iş teklifi aldım yarın cevaplamam lazım muhtemelen tamam diyeceğim sonra da bir sürü iş çıkacak başıma.

ramazan sıkıcı ülke sıkıcı insanlar sıkıcı. zevk almaya çalışıyoruz.

hiç keyifli değil. normal insanlar gelmiyor. konunun psikopatları geliyor. gelenlerin en az yüzde 30'u bütün sorulan soruların cevabını biliyor, sadece ne kadar hızlı silah çektiklerini yarıştırıyorlar.

Katılmayı isterdim ama hem bir konunun psikopatı değilim hem arkadaş çevrem kısıtlı.

airbnb için muhit olarak salamanca’yı öneririm. keyifli bir caddesi var ve genel olarak güvenli. retiro’ya yakın.

Soru nerede tam olarak?

@deveydiken öyle yazdım ya. Net soru yok.

Madridde 4 gece kalayim deme. Bombos bir sehir.

İş için değilse madride 4 gece fazla+1
Genel olarak ispanya turiste pahalı bence.

ben çok seviyorum madrid'i ve hep şurda kalıyorum bastardohostel.com

hostel ama odaları da var, yeri de aşırı güzel

PS: Madrid'e 4 gün az bile benim gibi müze seviyorsanız

@euteamo yani ilgimi çeken bir müze olursa giderim. Gitmesem de olur.

@Purple life ile @basond Gitmek istediğim birkaç yerle birlikte günübirlik Segovia veya Toledo gitmek için 4 gece diye düşündüm. Bir gün yerel turlar, bir gün Stada gideyim, bir gün sağa sola giderim, diğer günde Segovia veya Toledo diye düşündüm.

Genel olarak geziyi (Hem Madrid ilgili hem Madrid'den bağımsız) sıkıştırmak istemiyorum. Tabii Madrid illa 4 gece olacak diye bir kaide yok.

temmuzda gideceğimiz tatilin 3. taksitini ödedik :)

Şimdiden ayarladıklarım:
- 15 Temmuz haftası Maastrict'te Andre Rieu konseri var. Tam da resmi tatile denk geldi. Bombastik bir şey olacak. 8 kişi gidiyoruz.
- 10 gün İngiltere seyahati
- Belçika seyahati
- İki hafta İspanya gezisi
- Deniz tatilleri; Yunanistan ve Ege sahilleriiiinde bekliyor bizi.

mayıs sonu - münih 2 gün. oradan trenle milano.4 gün. otel ve uçak biletleri ok.
temmuz - büyük ihtimalle 15-20 gün yunanistan. henüz programa başlamadım.
ağustos sonu eylül başı - 5 gün kopenhag ve çevresi. otel ve uçak biletleri ok.

türk turizmcisini üzen biriyim evet.

Motorla Transfagarasan'a gidip gelicem

mayıs da sakız adası
kurban bayramı antalya
haziran amsterdam
bir de önden alınmış açık tarihli midilli bileti var, henüz tarihi kesinleştirmedim
temmuzda da yine bir antalya tatili planlyıorum

Subatta 3 hafta Vietnam, kambocya ve taylanddayim.
Belki bir bosluk daha olursa afrika gezisi. Ama izin kalmadi artik :(
Onun disinda baska bir planim yok.
Günlük haftasonuluk sehir gezileri olabilir.
Yazin aile ziyaretiyle birlesmis 3 hafta deniz tatili yeterli.

fırsat buldukça caddebostan sahilde güneşlenirim.

bir haftalığına da alanyada sınırsız yeme içmeli, halka atma, su topu, g*tte balon patlatma gibi gevşek animasyonları olan her şey dahil otelde tatil.

benim için tatil bu demek.

Yaz değil ama Nisan’da Kapadokya, yazın da Haziran’da Belek’e otel tatiline gideceğim, geçen sene gittiğimde çok iyi hizmet almıştım bayağı iyiydi. Eylül için ayarlamadım henüz bu sene yurtiçindeyim. Eskiden tatile önem vermezdim ama artık tatil için yaşıyorum gibi.

memleket antalya. kurbanda ordayım. bir de temmuz gibi.

Daha ayarlamadık ama yurtdışından arkadaşım ziyarete gelecek sonunda!

Birkaç gün yurtdışı olacak arkadaşımla buluşmak için ama neresi olur tam bilmiyorum henüz planını yapmadık.
Birkaç gün Mardin'e gideceğim havalar ısınmadan gitmek istiyorum,
Haziran sonunda Mersin, Mem Ararat konseri görmüşken Mersin'i hemen o tarihe atadım.

Ağustos sonu Eylül başında da deniz tatilimi yaparım, deniz tatili pek sevmiyorum para vermeden yapabileceğim alternatifim avşa olduğu için de oraya giderim.

Maddi olarak bitik olduğumdan bu yıla şöyle düzgün güzel bir tatil planı yapamadım.
Belki arada Sinop'a giderim yazın, ailem giderse onların peşine takılmayı düşünüyorum param olmadığı için.

Mart tatili için Roma, Cenova, Milano.
Mayıs tatili için Roma cepte Münih veya Paris ona bakıcam.
1 senelik schengen aldım. Arada da kesinlikle 5 tane avrupa başkenti yapıcam bu sene. Bir de motorla çıkmak istiyorum ama belli değil henüz. Transfagarasan'a gidecek'e selam ederim.
mirty

mayısta Japonya. yazın ailemin yazlığı muhtemelen.

nisanda las vegastayız 2 hafta. 1 hafta da miami'ye uğrarız.
mayısta 3 hafta kore,çin, japonya turu yapacağız. birkaç gün de hong kong olur.
haziranda ibiza, oradan lizbona ineriz. lizbondan 7 gece cruise gemisiyle yunanistan yaparız.
temmuzda iskandinavya turumuz var 15 gün kadar.
ağustosta jamaika'da reggie konserine gidicez 1 hafta da orada kalırız.
ağustos sonu da yine 1 hafta yeni zelanda yapacağız.

Mayıs ayında kurban bayramına denk gelen haftada Madrid'e gideceğim. Valensiya'yı ekleyim mi eklemeyim mi erken olduğundan dolayı henüz karar vermedim.

Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında izin almam zor olacak. Eylül ayında bir gezi çakarım.

Yılın geri kalanında sineği sıkıp suyunu çıkarmaya ant içer ve bir tık insanlıktan çıkmacasina çalışırsam Kurban Bayramı'nda Bali'ye, Temmuz'da Kotor'a gidicem. Bu ikisinden sağ çıkarsam Aralık'ta da Brezilya'da çok turistik olmayan bir adaya gidicem, adını unuttum.

Bereket versin.

maas zammi nerede?

Eklemeyi unutmuşum kusura bakmayın

Oran iyi

Oran iyi rakam az. Aile yanında 65 alıyor olsaydın kraldın

işine dört kolla sarıl. çıkartılırsan bir daha iş bulamazsın.

oran çok iyi. bizde asgari ücret zammına sabitlenmiş durumda.

sirket acisindan iyi, devlet acisindan rezalet bir artis. yillik enflasyon ve azalan hayat kalitesini dusununce milyonlarca turk vatandasi gibi fakirligine fakirlik katiyorsun. her yil benzine, alisverise, her yil vergilere katbekat zam geliyor.

maaş zammın çok iyi. hayırlı olsun. aile yanı + bekarsın, harcamalarını minimumda tutup en yüksek düzeyde birikim yap, bu zamanlar çok kıymetli.

Çok az ya.

@gabe, maaşa mı az dedin orana mı?

Oran çok iyi. Düşük açıklanan enflasyon oranları ve dolayısı ile asgari ücrete düşük zam yapılması, genel zam oranını özel sektörde neredeyse %27 de sabitledi. Birçoğumuz %27 aldık.
Evet itirazımız var bu duruma ama ee? Tamam pardon %127 olsun zammınız demiyor kimse.
Tecrüben arttıkça maaşın da artar sıkma canını.

Oran iyi tabii hatta baya iyi ortalamanın üzerinde ama maaşın kendisi ülkenin berbat ekonomisinin altından kalmış.

Karadağ

Bosna hersek saraybosna

Belgrad

Ben hala 25teyim, 26da o kadar çok yaşadım ve yaşıyorum ki daha farkında değilim.

Berbat.
Yıla çok iyi başlamıştım iş düzenim istediğim hale gelmişti, bir an her şey çok güzel gidecek sandım fakat kötü giden her şeyi bağladığım sebep meğer bu değilmiş.
Sebep benmişim.

Beklediğim gibi mi dersek evet aslında içten içe beklediğim gibi.
Düzen değişince yaşadığım o motive bir hafta sürdü ve özüme döndüm.

kötü.

her gün ayrı bir 'soruşturma açıldı', 'yasaklandı', 'gözaltına alındı', 'tutuklandı' haberi.

45 günde borsada inanılmaz paralar kazandım. 2025 Kasım'da girdiğim işimden pek umutlu değildim ama çok şaşırttı ve alıştım. Tahtaya vurayım.

çok bi beklentim yoktu ama olan azıcık beklentim de karşılanmadı.
inşallah kalanında şansımız döner yoksa kötü günler bizi bekliyo.

bad-worst-2026

Yilbasina girerken bekledigim gibi.

14 Şubata kadar normaldı. Cumartesi Bilbao'ya gittim 3 gece kaldım, geldim. Senem güzelleşti.

Prime'da ilk aklıma gelen;

The Devil's Hour.

Get out(2017) varsa öneririm.

Haunting hill
Cassandra

netflix ya da prime'da var mı bilmiyorum ama dizi bölümü önerim:
www.imdb.com

Speak No Evil son yıllarda seyrettiğim en iyi gerilim filmi. Orjinalini seyrettim. Ama Amerikan versiyonu da gayet iyi diyorlar.

Turizm. Antalyanın 80 lerdeki Turizm teşvik kanunlarıyla bu noktaya gelmesini örnek alıp benzer projeyi başka şehirlere taşınabilir. Mesela iç anadoluda bir yer las vegasa gönüştürülebilir. Tabi kumarhane vs izin verilerek.

Bunun dışında sanayi tarafında herkes kapacağı yeri kaptı. Çin ucuz iş gücü ve kalabalığıyla alıyor yürüyor. Almanya desen zamanında sahip olduğu sanayi geçmişi güçlü şirketler-üretim ve birçok patent sebebiyle bu durumda. Yani bu ülkeler bir günde sahip olmadı bunlara. Bu tarz şeyler kısa vadede yapılamaz uzun vadeli planlar gerekir. O yüzden en kısa vadede en yüksek getiri için turizm diyorum.

işlemci, işlemci, işlemci. işlemci konusunda (özellikle büyük dil modellerinde kullanılan) birilerinin keyfine kalmak gerçek bir beka sorunu.

@redlinetheturk, o alanda başka ülkeler 20-30 yıl önce çalışmalara başladı ve meyvelerini şimdi topluyor. O sektöre girmek için 20-30 yıl geç kaldık gibi geliyor bana.
Henüz kıymete binmemiş, rekabetin nispeten düşük olduğu bir alan gerekir diye düşünüyorum.

Biz işlemci yapana kadar neler neler değişir.

Türkiye'ye kumarhane açılsa iyi gelir getirir. Coğrafya ve iklim gayet müsait. Mardin'de bu iş için en ideal yer.

Turizm ile birlikte Gastronomi

Yurtdışı gezilerimde yerel turlara katılıyorum. Soruluyorlar nereden geliyorsunuz diye. Istanbul deyince herkesin aklı çıkıyor. Üfff müthiş şehir ya filan diyorlar. Kapadokya, turistlerin resmen gözbebeği.

- Turizm +1
- Kumarhane açılsa iyi gelir getirir +1
Mardin ideal mi bilmiyorum ama Casino'ya uygun bir yer bulunur illa.

Hem eğlence (gece hayatı + casino) hem kültür ile tarih hem gasronomi hem doğa tatili hem deniz tatili çeşitlli şehirlere dağıtabilinir.


Böyle bir potansiyel varken heba olmasına çok üzülüyorum.

Turizm, tarim, yüksek katma degerli tekstil, yazilim & teknoloji, saglik.

kürtlerin ve lazların girdiği hiçbir sektörden bir halt olmaz. o yüzden onların kafasının basmayacağı, teknoloji seviyesi yüksek, cutting egde alanlar üzerinde yoğunlaşmak lazım.

Türkler yazılım ve mühendislikte iyidir. Yazılım ve savunma sanayii gibi teknolojik üretimde gelişsin.

.

tarım ve turizm.

tarim, turizm +1000
bonus olarak madencilik eklerim, yeralti kaynaklarinin cikarilmasi ve islenmesi.
baska hicbirsey yapmamiza gerek yok aslinda..

Turizm ( katmadeğerli )
Tarım
Hayvancılık

teknik olarak aynı anda farklı ülkelere başvuramazsın pasaportu veriyorsun çünkü.
bi taneye başvurursun pasaport gelir. gelen vize diğer ziyarete yetmiyorsa diğer ülkeye ayrı başvurursun.

kimse tek girişli başvurmaz bu arada. herkes formda multi seçer, deli değilse. onlar tek giriş verebilir o ayrı tabi.

Tek girişli vize ile schengen alanindan çıkmadan diğer ülke de ziyaret edilebilir. Ha farklı tarihlerde ziyaret edilecekse de Multi istenir. Tek girişli verildiyse zaten tekrar başvurmak gerekir. Baştan tek girişli başvuru yapmak anlamsız yani.

Vizenin bitiş tarihten önce başvuru yapabilirsin.

Mesela 20 Şubatta bitiyorsa mevcut vizen, 10 şubat günü vize başvurusu yapabilirsin. Tabii geziyi tarihini sonrasına göstermen gerekir.

20-30 sene önce schengen yoktu her ülkenin farklı ama daha kolay prosedürleri vardı.
20-30 seneyi geç 2016-2018'de bikaç günde 3 aylık vizeyi rahatlıkla alıyorduk.

1 yaşındayken abd vizem “indefinitely” olarak verilmişti. süresiz bir vize yani. o pasaportu hala saklarım.

Vize almak görece daha koladı ama bugünkü gibi yurt dışına gitmek kolay değildi benim gözlemim bu şekilde.

Ablamla beraber gideceği ülkenin konsolosluğuna gitmiştim mesela aynı gün almıştı vizesini. O zamanlar öyle aracı kurum vs pek yoktu direkt konsoloslukta kendin gidip hallediyordun.

Bugün ise başvurular konsoloslukların kapasitesinin çok üstünde. Randevu bulmak ise en zor kısım. Konsoloslukların çoğu ek personel için iş ilanları açtı hatta geçen yıl. Açmayanlar ise farklı kurumlardan destek alıyor yetişebilme için.

Sosyal medyamdaki her 3 kişiden 2’si yurtdışından içerik paylaşıyor. Şuan gitmek daha kolay ama bununla beraber vize alması daha zor.

30 sene öncesini bilmem ama 2003 yılında annem için Hollanda üzerinden almıştık. VFS gene vardı yanılmıyorsam, konsolosluğa ayrıca görüşmeye çağırmışlardı ilk vize olduğu için standart prosedürdü sanırım. Nispeten paralı veya orta sınıf ortamlarda belki normaldir ama bizim için büyük bir olaydı. Çevremizdeki insanların vize almasını bırak yurtiçi bile uçağa dahi binilmiyordu. Gene de üniversite zamanlarında 2007 ve sonrası, çeşitli yurtdışı etkinlikleri duyuyordum. Paralı mıydı devletle alakalı mıydı tam hatırlamıyorum. Trenle gidiliyordu vs. Ayrıca bireysel EU taraflarına gidenler de vardı tek tük.

20 sene once bir yaz fransa, amerika ve kanada'dan almistim.

fransa 6 aylik verdi, bir acenta gibi birsey kullandik kagitlari yolladik vize geldi. 1-2 hafta surmustu. en kolay fransa veriyor demislerdi o yuzden ordan aldik ama fransa icin kullanmadim. o zamanlar nerden aliyorsan ilk oraya gitmen lazim olayi yoktu.

amerika icin konsolosluga gittim beyoglu tepebasindaydi, arabanin markasina modeline kadar sormuslardi, onlar da 1 sene verdi diye hatirliyorum.

Benim is/turistik vize islerini hep sirket avukatlari halletti. Tek belge vermedim, Konsolosluklara hic gitmedim. Buyuk bilindik petrol sirketleri bunlar.

Bir de Amerika'da ogrenciyken acil bir Avrupa ulkesi vizesine ihtiyacim olmustu. Buyuk elcinin esini tanidigim icin arayip durumu anlatmistim. Ayni gun 30 dakika icinde vizeyi aldim, ayni gun mevzu bahis Avrupa ulkesine uctum.

üniversitedeyken interrail yapan arkadaşlar vardı. parasız pulsuz tiplerdi ama sorunsuzca vize alıyorlardı.

İlk Schengen vizemi 15 yıl kadar önce almıştım. Belge sayısı fazla olmakla beraber randevusu, pasaportun tekrar elime ulaşması 2 hafta kadar sürmüştü. 2019'a kadar bu süreç böyleydi, hiçbir schengen vizesi için 2 haftadan fazla uğraşmadım. Şimdi Schengen'de olan bazı ülkeler için aracı kurum işi yoktu direk konsolosluktan başvuru yapıyordun. Kısa sürede pasaportunu teslim alıyordun.

Almak kolaydı-zordu işi hala kişiden kişiye değişiyor. 2013 gibi kurumsal banka çalışanı aynı ekipte 3 arkadaş eş zamanlı Hollanda başvurusu yapmıştık, ikimiz aldı diğeri alamadı. Red alan kişi Almanya'da akrabam var diye işaretlemiş, onu biraz sorguladılar ek belge istediler sonra reddettiler.

Schengen vizelerinde red oranı 2010'lu yıllarda %4-6-8 civarı iken şu an %15 civarı, hatta 2024'te red oranı 2023'e göre düşmüş. Abartıldığı gibi bir zorluk yok ama randevu işinin sorunlu olduğunu söylüyorlar. Burada konsolosluk ve aracı kurumları sorunlu görüyorum, artan başvuru sayısına uygun kapasite ile çalışsınlar bir zahmet.

Eskiden de kuzey ülkelerinde kabul oranı Yunanistan, İtalya gibi ülkelere göre düşüktü, şimdi de benzer. Kendi adıma 2019'dan beri bu vize türünü boykot ediyorum ve Schengen ülkelerine gitmiyorum. ABD sadece 1 adet form ve fotoğraf ile 10 senelik vize verdi. Kültür, doğa, tarih, deniz-kum-güneş, eğlence vb. istediğiniz tatili yapabileceğiniz birçok ülke var. Schengen bölgesi 3 günlük vize için tomarla belge ile süründürüyor. Niye uğraşayım? Şu vizeyi doğru düzgün boykot etsek bu kadar aşağılanmayacağız da neyse.

hayret kimse yurtdışı çıkış pulundan bahsetmemiş. develete 100 dolar çıkış parası ödüyorduk.

@angel

ufak bir düzeltme: yurtdışı çıkış ücreti 50 dolardı.

Pandemi öncesine göre cevap vereyim;

İlk başvurumda 3 ay vermişlerdi 2017 senesinde. 1 sene sonra Çek Cumhuriyeti 4 gün verdi.

2019 senesinde 2 defa başvurdum. İlk nisan ayında Macaristan'dandı. Gene 3 ay vermişlerdi. Ekim ayında Hollanda'dan başvurdum. 1 sene vermişlerdi.

Randevu bulmak kolaydı. Bakın 2019 senesinde 2 defa iki ayrı ülkeden başvuru yapılabilmiştim.

Pandemi sonrasında 2022 senesinde Hollanda'dan zar zor randevu bulmuştum. 45 gün vermişlerdi.

Her sene başvuruyorum iki sefer 6 ay verdiler. En sonuncusu 1 sene. Daha bitmeden bu sene gene başvurdum, bekliyorum.

2014 yılında schengen almıştım, evet baya evrak istiyorlardı ama ret olayı pek yoktu sanırım. yani işinde gücünde biriysen alabiliyordun ve randevu bulmak bir mesele değildi, aracı kurumun sitesine girip 2-3 gün sonrasına bile randevu alabiliyordun. belgeleri topla niyet mektubu yaz ve aracı kuruma ver. vize de 3-4 gün sonra falan çıkıyordu. mesela perşembe günü evrak verdin ptesi vizen çıkmış olur. şimdi hem randevu bulamıyosun hem de başvursan bile aylarca pasaportun gelmiyo falan.

'bu mal yaptıysa ben de yaparım' diyorum kendi kendime.

hayatın nasıl yaşanması gerektiğinin bir kuralı yok. dileyen dilediğini yapmakta özgür.

Hayatı dolu dolu yaşayanlar da ölecek.

İşte birisi dolu dolu yaşamış olarak ölüyor birisi tam tersi, ya da o kadar olmasa bile ukde kalıyor birçok şey. Aynı mı yaşamış oluyor ki bu ikisi?
HellKeePer

Sanırım Maslow'un şöyle bir sözü vardı: Hayatı kendi yeteneklerini yaşamamak üzerine kuran insanlar aldıkları her nefeste verdikleri kararın yorgunluğunu yaşarlar gibi bir şeydi. Hayatı kendin olarak yaşamadığın sürece cidden çok yorucu ve sinir bozucu bir yapılacaklar listesi halinde uzuyor önünde. Hem çok kısa hem çok uzun. Ama kendini gerçekten tanıyıp ne istediğine karar verdiğinde gerçekten yaşadığını hissediyorsun. Kendini tanıma meselesi apayrı bir parantez tabii.

Yaptığım ilk şey bunu düşünmemek. Geride kalan hiç bir ana pişmanlıkla ahla vahla yaklasmiyorum.
Ben de on yaşındayken deprem oldu her şeyimizi kaybettik. Eski hayatımdaki her şey bir günde geride kaldi. Böyle bir şey yaşanmasa bambaşka bir hayatım olurdu. Senelerce toparlanmaya çalıştık. Ben de kaç yılı iskaladim. E bu senin elinde değildi ki denilebilir ama fark etmez. Belki yapılabilecek farkı şeyler vardı ülkeden gitme şansımiz de vardı tercih etmedik. Netice aynı yere çıkıyor. Yıllar geçti gitti.
Çocukluğu ilk gencligi iskaladim diye dusunebilirdim ama düşünmüyorum. O öyle bı donemdi.
Bunlari yaşamak da bana şuan bambaşka bir stil edindirdi. Mis gibi hayat yaşıyorum. Tüm onceliklerim cogu insandan farkli.

Şimdi sadece önüme bakıyorum. İstediğim her şeyi yapıyorum. Ama bugün yine benzer bir şey yaşasam üç beş on yılım heba olsa, elli yaşımdan sonrası için nasıl guzel yasayacagimin pesinde olurdum.

Yurtsuz john+1.

Denemekten çekindiğim ne varsa yapanlara baktım.

Hayatı sürekli olarak hem isteyerek hem istemeyerek ıskaladığım için böyle şeyleri kafaya takmıyorum. Hareket mareket yok otur aşşaa. O şekilde... ayaklarım çok ağrıyor hareket edince. Bebeklikten beri böyle.

Kendi sınırlarımın içerisinde en iyisi almaya çalışıyorum. Bunun sonu tabii. En iyisini yapmaya çalışırken basit olmaya da çalışıyorum.

İzmir'de yaşıyorum. Bu şehrin trafiğinden , bitmeyen yağmurlarından, sellerinden, her yerin sürekli şantiye alanı gibi olmasından, otopark probleminden , her şeyinden aşırı derecede sıkıldım. Bir miktar daha param olsa çalışmayı komple bırakarak çözeceğim. Mesai saatlerinde uyuyup , gece yaşayarak , hayatıma benim gibi çalışmayan bir insan alarak çözeceğim, ama nasip kısmet bu işler.

ozellikle son 5 senedir yurtdisinda anlattigin sekilde yasiyoruz.
yer degistirmekten baska care yok, ama tasinmak istedigimiz yerler malesf asiri pahali, altinda kalkma olasiligimiz dusuk. arayis icindeyiz.

dikkat etmen gereken nokta, yurtdisi her zaman cozum degil malesef, cunku yurtdisinin da her yeri ayni kalitede degil. bir anda kendini daha buyuk bir cikmazda bulabilirsin, dikkat et.

Ben kalabalık ve trafiği yoğun olan hiçbir yerde yaşayamıyorum. Izmir aynen böyle bir yer. Büyükşehir desen değil, taşra desen değil. Ne olduğu belli olmayan bir yer. İzmir ve seksi kızlar muhabbeti tarihin en büyük atmasyonlarından biridir.

ankara'dan cok sogumustum. sogunmayacak gibi degil.
trafik vs her sey cok kötüydü. cok mutsuz olmustum.

Uzunca süre Mersin’de yaşadım artık insanların öküzlüğüne, sınır bilmezliğine tahammül edemiyordum ki İstanbul’a taşındım. İstanbul çok mu iyi derseniz valla öyleydi, metropol düzeni diye bir şey var. Kimse kimseyle muhatap olmuyordu, herkes işinde gücünde metroda kalk bana yer ver baskısı yoktu mesela. Mersin’de özellikle belediye otobüsüne binenler bilir ki yaşlı terörü diye bir şey var. Mersin’in İğrenç nemi de cabası…
Neyseki şimdi bambaşka bir şehirdeyim.

Arada bir ispanyayi, guzel tapas barlari, gunesi ozluyorum. Yasadigim yerden sogumadim ama soguk iklimden biktim.

Soguk iklimin tek sevdigim yani Issiz gucsuz multecileri uzak tutuyor. Bir nevi dogal bir kalkan oluyor sehre. Isinma pahali. Kiralar astronomik. Mental sagligi korumak pahali. Basedemiyor, gidiyorlar. Nufus artmiyor... Bu durumdan memnunum.

doğduğum şehiri hiç sevmedim, ancak 15 sene sonra tayinim çıktığı için o şehire taşınacağım. şu an egede büyük bir ilçede yaşıyorum. büyük bir ilçe bile olsa, insanlar köylü.
manzarası güzel, trafiği az, eğlenceli bir şehiri kim istemez ki? türkiyede o standartta bir şehir yok. en yaşanılır şehirler bile trafikten bitmiş durumda. avrupada sakin güzel bir şehirde yaşamak isterdim. mesela le havre.

Avrupa yakasının ortasında yaşayıp, Anadolu yakasının ucunda çalışmaya başladığımda İstanbul'dan tiksinmiştim.

İstanbul’da ikamet eden herkes gibi buradan nefret ettiğim ve “buradan başka yerde yaşayamam” dediğim çok fazla an yaşıyorum, bazen bu iki duyguyu aynı günde bile yaşayabiliyorum.

Aynı yerde 3 aydan fazla kaldığımda sıkılıyorum. Bu böyle aşırı havalı bir şey diye anlatmıyorum. Benim gördüğüm hiçbir insan topluluğu çok büyük erdemlere hizmet ettikleri için bir arada değillerdi, dolayısıyla bir yerde çok fazla kalırsan ya avlanmaya başlıyorsun ya da av oluyorsun. Bir yerde uzun süre kalıp da sıkılmamak, illallah etmemek mümkün değil gibi geliyor bana.

ingiltere tatilimden geldiğimde bana da oldu bu. hala etkileri sürüyor. bu şehirden değil bu ülkeden gitmek istiyorum. umarım gidebilirim.

sehri gectim ben dogup buyudugunm semte bile cok asigim. biktigim, bunaldigim cok olsa da imkanlarim, standardim yerindeyse sevdiklerime yakin olmanin hakli huzurunu yasiyorum

İstanbul'da bir ara sıkmışlığım oldu. Kalabalığı ve gürültüsü bezdirmişti beni.

şu an gölcük'teyim (kocaeli) ve aşırı soğumuş durumdayım. çocukken yaz tatillerinde anneannemlerin ve arkadaşlarımın yanına geldiğim için çok sevdiğim bir yerdi. yetişkinliğimde annemin taşınmasıyla zaten "ikinci evim" oldu. 18-30 yaş arasında hemen her boşluğumu burada geçirdim. ayrıyken özledim.

şimdi mecburiyetten dönmüş durumdayım ve hiç sevmiyorum. barınma masrafımın çok düşük olması tek avantajı. ha ben zaten sosyal bir adam sayılmam ama burası bana fazla hayatsız geliyor. yaşarken nefret ettiğim istanbul'un kaosunu özleyeceğim hiç aklıma gelmezdi. zaten sevdiğim ankara'yı da rüyalarıma girecek kadar özlüyorum açıkçası.

ben kendisi "akan" bir adam değilim ama "akan" şehirde "akmayan" insan olmayı seviyormuşum onu fark ettim. küçük yerde mental olarak bunalıyorum. hiçbir şey olmuyormuş, olmayacakmış gibi geliyor. büyük şehirde olmasa bile "olabilir" düşüncesi enerji veriyordu. üstelik burası benim için memleket/aile evi sayılır yani... kimseyi tanımadığım rastgele küçük bir yer olsa iyice fıttırırdım herhalde.

bi yandan şikayet etmeyi de aslında şımarıklık olarak görüyorum. üç kuruşla yaşayabildiğin, yürüyerek yarım saatte sahile inebildiğin bi yer. havalar soğuk değilse daha sevimli oluyor. merkezi sayılır. istanbul yakın, bursa yakın, eskişehir ve ankara bile yakın, asıl memleketim olan trakya yakın vs... benim derdim biraz muhitle ilgili galiba. küçük ilçenin bile içinde ufak tefek bi yere sıkıştım, para olsa daha hoş bi dairede daha az boğucu bi sokakta yaşasam belki bu kadar rahatsız etmezdi.

Doğduğum ve büyüdüğüm şehir izmiri çok severdim, zira son 10 sene öncesine kadar bostanlı gerçekten güzel bir yerdi öğrenciyken ara tatillerde tatillerde izmire dönmek için can atardım.
Gene son 10 seneye kadar istanbul anadolu yakası sahil kısımlarını bayağı severdim, bostanlının biraz kalabalık lüks hali gibiydi, okul-iş sebebi ile istanbula 10 sene önce yerleşince bu bölgelerde aslında mutluydum.

Son 2-3 senedir istanbulda boğulduğumu hissediyorum zira gerçekten takip edilebilir bir kalabalıklaşma, düzensizleşme var, gece 12'de bile şehir dışından istanbula girmek bir olay oldu.

Memleketime de dönmek istemiyorum, istanbulda da yaşamak istemiyorum. Herkes ankara için de aynı şeyleri söylüyor ne yapacağımı bilmiyorum sadece boğuldum ve çok mutsuzum.

şehir değildir sevmediğin. şehre anlam katan anılar, insanlar, ilişkiler azalmıştır, yok olmaya başlamıştır. şehre yorma bence, aynaya bak.

pegasus ucuz olur. genelde high season oldugu icin ucuz bulamazsin ama erkenden alirsan astronomik ucretten sakinmis olursun.

gidis-gelis gunlerin mumkunse sali olsun. en ucuz gunler sali oluyor. pegasus'un kendi uygulamasi veya kiwi kullanabilirsin.

Sağ olun, rota tavsiyeniz var mı? Barcelona odaklı bir gezi olsun istiyorum. Kuzey İspanya'yı da muhakkak gör diyor çoğunluk. Tecrübe ettiyseniz düsüncelerinizi paylasabilir misiniz?

rica ederim. maalesef bilgim yok:( ama ben olsam o tarihte 2 ulke yapardim ve kuzey yerine guneyi secerdim. round trip gibi. istanbul-sevilla sonra otobusle(3-4 saat) guney portekiz(albufeira) sonra otobusle lisbon(2 saat) ordan da ucakla istanbul yada ankara. harika plajlar var. tam yaz tatili olur. lisbon'a gelirseniz gorusuruz:)

Ben ucak fiyatlarina google flights'tan bakiyorum. Baska siteler de var benzer. Google flights ortalama fiyatlari gosteriyor kiyaslama yapmak icin ama fiyat hareketlerini tahmin etmek imkansiz, bekleyince de buyuk ihtimalle zarar edersin. Bir de ucak bileti butcenin gorece ufak bir kismini olusturacak, esas gider konaklama ve yeme icme olacak. O yuzden gidecegin kesinse cok bekletmeden al gitsin.

flightlist.io

"temmuz ya da ağustosta Türkiye'den İspanya'ya gideceğim, 6-7-8 gün kalabilirim" şeklinde bir arama yapmak mümkün. şu aramayı tek tek sizin yapmanız mümkün değil.

Ben Kiwi.com üzerinden arıyorum ama genelde havayolunun kendi sitesinden alıyorum. İspanya'nın neresi olacak? Başka ülkeye yakınsa oradaki havalimanları da düşünülebilir. Konfor mu fiyat mı önemli? Neyse mesela Pegasus 3-9 Ağustos aktarmasız 239 Euro'ya var.

Pegasus indirim yapıyor ara ara. Denk gelirseniz bakın bence.

guvenlik veya ulasim ikisinde de sikinti olmaz. ama sol taraf (bati) daha guzel bence genel olarak. dogu amsterdam'i pek sevmiyorum :) hem bati gezilecek yerlere genel olarak daha yakin.

Hotel Nes.

Hem güvenli hem ulaşımı kolay. Fiyat üzebilir tabii :///

general olarak prensibim booking veya expadia gibi platformlarda location skoru en az 9 olan yerlerde kalmak. siz belki onu 8.5'e gevsetebilirsiniz. 8 ve asagisi problem.

yetişir aslında sınır 15 gün. 15 günden az kalsaydı başvuru direkt reddedilirdi.
neyse ki fransa başvuruları 1 haftada falan sonuçlandırıyor.

vize şirketine para kaptırmamışlardır umarım bu saçma salak hatalara rağmen

@jelly bear
telegramda millet 21 ocakta başvurdum daha sonuçlanmadı falan yazmış :(
vize şirketine ödenen parayı iade almaya çalışacağız bir şekilde. kişi başı 15 bin vermişler.

yazık bu paralara ya. 15 bin nedir. avrupa bu işten o kadar kazanmıyor.

turistik vize hemen sonuçlanıyordu aile arkadaş ziyaretinden emin olamadım.

Sorudan bağımsız;

2 Şubat günü Malta'ya başvurdum. Tarihi 9 Mart olarak gösterdim ama devam eden vizem var. 16 Şubata kadar pasaportun gelmesi lazım. 1 haftam kaldı ://

@put it in your

Mail atsanız belki hızlandırırlar

fransa için geçen sene 28 nisanda evrakları vermişiz. 12 mayısta pazaportlar kargoya verilmiş. biraz zor gibi.
sadece randevuyu nasıl aldınız onu anlamadım. randevu bulunamıyor ya şu an.

@elorelia

aile ziyareti kategorisinden aldım. o kategori ayrı ve randevu bulması daha kolay. ama o kategoriden alınınca da vize çıkmıyormuş genelde. yani ben her şeyi eksiksiz versem de muhtemelen vize çıkmayacak. gidip geri dönmez nasılsa kalacak yeri de var gözüyle bakıyolarmış.

şubesi yok. qnbden yatırılıyo olmalı.
ben olsam başka bankaya yatırıp eft yapardım.

Qnb subesinden yatırabilirsiniz.

Yüklü parayı QNB şubelerine yatırabiliyorsunuz da çok gönüllü oldukları bir şey değil. Önceden şubeyle konuşmanızda fayda var.

@jelly bear, cok tesekkurler. YKBde de hesabim var ancak once oraya yatirirsam, baska bankaya eft yaptigimda ciddi masraf kesmesler mi? Maas musterisi falan da degilim cunku.

qnb'yi kulanabilirsiniz bunun için.

diğer sorununuz cevabı burada var.

www.yapikredi.com.tr
mobilden yaklaşık 200 tl (şubeden yaparsanız 700) eft ücreti ödersiniz ykb'ye yatırıp eft yaparsanız.

yüklü miktarsa 5m üzeri. qnb şubesini arayın şubeyi arayın özellikle.ne zaman gelceğinizi randevulaşın. çünkü sayım işlemi uzun sürdüğü için baya bi bekletebilirler sizi..

yani başka bankada eft ücretsiz opsiyonu varsa mantıklı yoksa qnbye gidin tabi. ben şubesiz bankalarda hep böyle yapıyorum.

Sorudan bağımsız;

Enpara şube açacaktı en son ama ne oldu ne bitti bilmiyorum.

olay iyi ve kötüden çok öte ama basit bakmak gerekilirse böyle denilmesi gerekiyor.

Epstein kadar kötü, sapık tanıdığım yok da şuraya HPV ile ilgili soru soruyorsun adam sana yollu diyor. Hoşlandığın kişileri soruyorsun, sen de tüm erkeklerse yatıyorsun, sen de hpv olması normal diyor. Bunların çoğu da üniversite mezunu, reelde kendilerini modern olarak tanıtan tipler. Zihniyeti kötü, sığ insanlar var evet.

Artık insanlar daha bencil ve çikarci geliyor bana. Kötü bir durumdaysan seni ezdikçe eziyorlar. Kibar olmak bile aptallık enayilik sayiliyor. İşini düzgün yapan sorumluluk sahibi idealist insanlar mobbing ile sınanıyor bezdiriliyor..ben insanların gerçekten kötü olduğunu babamı kaybettikten yani ailemde yaşadığım ilk sarsıcı kayıptan sonra tecrübe edindim acı bir şekilde.

İyi insan ve kötü insan olarak ayırıyorum.

Kıskanç insanlara tanıklık edince kötü kavramınana inanıyorum.

benim 40 yas itibariyle ulastigim nokta insanlar net kotu doguyor.
iyilik ogrenilen birsey, kendimizi frenlemeyi zamanla ogreniyoruz.
kimi bunu beceriyor, kimi beceremiyor katil falan oluyor iste.

Bazı insanlar bile isteye kötüdür bazıları farkında bazıları değil belki de. Aileden ya da çevreden öğreniyorlar Allah iyi insanlarla karşılaştırsın

cok güzel bir soru.

Fallout dizisini izlemeni tavsiye ederim. Bulundugun ortam, kosullar seni kötü yapabilir. alt metni biraz bununla ilgili.

kendi fikrimse:
kötülük bizim icimizde var. atalarin baskasini öldürdügü su an hayattasin. o potansiyel hepimizde var. epigenetik diye bir sey de var ama. genler kullanilmayinca kendini sakliyor. sen de icindeki kötülügü o sekilde saklayabilirsin. bazilari da basina kötü olay gelince o genlere sariliyor.

Ben bunu tam olarak bu yıl kabullendim. Kimse kimsenin iyi mutlu olmasını istemiyor (bazen aile bile). Soframa evime gelen samimi bulduğum insanların arkamdan hiç ummadığım düşüncelerle konuştuğunu öğrendim. Ki bu insanlara iyilikten başka bir şey yapmamıştım, artık “neden” diye bile sorgulamıyorum. Herkes çıkarı için yaşıyor.

kötü olmanın kolay, iyi olmanın zor olduğunu düşünüyorum. bireysel ahlak etik anlayışı bozuksa, empati gibi yetileri zayıfsa, iyi olma motivasyonu düşükse kötüye kayıveriyor bence insanlar. yoksa normalde genelde iyi olma eğiliminde olduğumuzu düşünüyorum.

33'ten bildiriyorum. İnsanlar kötü değildir ama kötü insanların zorla iyi yönünü görmeye çalışmamak gerekir.
Yoksa çok iyi insanlar var. 5 yıl öncesine kadar evet insanlar kötüdür diyordum. Ama ne hayat, ne insanlar o kadar basit ve düz değil.

48 yaşındayım, 15 yaşından itibaren büyük çoğunluğun kötü, iyilerin içinde bile eser miktarda kötülüğün olduğuna inanıyorum basit mantıkta bakarsak.

Kimse sana karşı değil, herkes kendinden yana diye bir söz var. Bu herkes için geçerli.
Öte yandan, başkalarından iyi olmalarını bekliyoruz. Peki dönüp kendimize bakıyor muyuz? Kendimizi dışarıdan bir gözle değerlendirmeye ne kadar gönüllüyüz?
Ben eskiden iyi bir insan olduğumu düşünürdüm. Bir dönemse 'masumiyeti yitirme' psikolojisine girmiştim. Kendimi acımasızca yargılıyordum. Herkes kadar iyi niyetli ve herkes kadar bencil olduğumu kabul edip rahatladım. :)

“Kötü”nün ucu çok açık. Şöyle ifade etmeyi doğru buluyorum;

Herkesin önceliği; “kendisi ne istiyorsa o”. İstenen şeyin önünde kısıtlayıcı unsurlar oluyor; kanunlar, cezalar, dini kaideler, ahlaki değerleri, maddiyat, toplum baskısı, prenstij vs. Bu kısıtlayıcıları aşma imkanı olan, istediği şeyi istediği yer ve zamanda yapıyor.

Kimin içinde ne olduğunu, kimi neyin durdurduğunu bilemeyiz ama insanların içinin çok da masum olmadığını düşünüyorum yine de. Kimisi en yakın arkadaşının kuyusunu kazacak kadar kötüyken kimisi cinayet işleyecek kadar kötüdür. Neticede bir kötülük sabit :)

1-) Var mı bilmiyorum ama kolay bulunan ülkeler var.

2-) Gezi planınızı vermeye gerek yok. Bugün 9.kez başvurdum Schengen vizesine, bir kere bile gezi planını sunmadım, bir kez bile dilekçe verdim.

- Rastgele otel yazarım başvuru için (randevuya bakmak için de öyle yaptım) ama sonra vize onaylandı diyelim o zaman o oteli iptal edip başka otel seçebilir miyim?

+ Evet. Vize çıktıktan sonra otelinizi iptal edebilirsiniz ve başka otel seçebilirsiniz. Birkaç kere yapmışlığım var. Ücretsiz iptal seçeneği olan otel rezervasyon yapıp ve sadece vize çıkana beklemeniz yeterli. Vize çıkınca ister öyle kalsın ister iptal edip farklı otel seçin. Vize gelmeden kesinlikle iptal etmeyin. İletişime geçip teyit edebilme durumları var.

- ...kalma süresi olarak 7 gün yazıyorum ama vize çıktıktan sonra detaylı baktım ve 10 gün kalmak istedim diyelim (vize de minimum o kadarlık çıkarsa) yapabiliyor muyum böyle değişiklikler?
+ Evet yapabiliyorsunz böyle değişiklikleri

Geçmişi artık geri getirme şansımız yok, o sebeple bunları düşünmek sana bir fayda sağlamaz. Bundan sonrası için elinden geleni yaparsın.

Belki o zamanlar şartlar öyleydi. Sen şimdiye ve bundan sonrasına bak artık.

ergenlikte ne yapacaktınız ki? iyi bir ebeveyn yönlendirmesi yoksa, maddiyat belirli düzeydeyse zaten kısıtlı oluyor yaptıklarınız. ki sizin ergen olduğunuz ve üniversite okuduğunuz dönemde de bu denli delice bir kendini geliştir furyası yoktu. yani açıkçası x kursuna gitseniz de çok bir şey değişmezdi muhtemelen.
kendiniz demişsiniz zaten böyle düşünmenin faydası yok diye. hiçbir şeye geç kalmış sayılmazsınız, iki buçuk senedir de toparlıyorum kendimi demişsiniz. arada sırada aklınıza gelir. yapabileceğiniz şeyler vardı ya da yoktu, imkanınız dardı ya da genişti. yapacak bir şey yok. böyle düşünmek ilerlemeyi engeller. siz ilerlemeye bakacaksınız ve daha iyi bir hayat inşa etmeye çalışacaksınız.

şu anda kendini ilerletebilmek için ne yapabilirsiniz?

kursa gidin. yabancı dil öğrenin. "eskiden keşke yapsaydım" dediğiniz şeyi şimdi yapın.

O zamanlar hayatta kalmak için durmaya ihtiyacın vardı belki.

Çalışsaydın ne iş yapacaktın ve kendine yetebilecek miydin bu soruları kendine sor. Türkiye'de çalışma baskısı biraz da komşunun çocuğu işe girmiş kafasıyla oluyor. Millet hiçbir geleceği olmayan işlerde yıllarca çalışarak sonrasında ortada kalıyor. 3-4 sene oturup kendini geliştirse, dil öğrense yurtdışına falan gidecek belki ama asgariden hallice işe girip orada çürüyor. Nedeni ise toplum baskısı.

İleriye bak bence. Bunu bir olgunlaşma süreci olarak gör

Hayat böyle bişey zaten. Boşa harcadığın bişey yok merak etme.

ben de çalışma hayatımın başlangıcında bu zamanları düşündüm. şimdi 1 lira biriktirmek için harcadığım efor, kaçırdığım fırsatların 10 sene 20 sene sonra bir anlamı olmayacak dedim ve kazandığımı harcadım. Ki öyle de oldu. O zamanlardaki yıllık kazancımı bir ayda biriktiriyorum şimdi. İyi ki sıfıra sıfır yaşamışım o zamanlar. Eşşek gibi çalıştım ama bir de üstüne para biriktirmeye kasmadım. Bir de geçmiş geçmişte kaldı artık, elinden bir şey gelmiyorsa düşünmenin ne anlamı var. Söylemesi kolay tabii ama şartel gibi düşünüyorum böyle zamanlarda başlangıcını seziyorum, ah eski zamanlar ya da eskilerden aklıma gelince anında günümüze döndürüyorum kafayı. Sizde de belki işe yarar. Aklımda bir başkası varmış gibi. Kocaman kılıcıyla gelip götü kesen dayı gibi, konuyu kesiyor.

galeri8.uludagsozluk.com

Bugünden itibaren dolu dolu yaşayarak. Bazı şeyler için geç kalmış olabiliriz ama bazı şeyler için de geç değil.

cevrendeki gurultuyu azalt. turkiye, dunyanin en gurultulu yerlerinden biri. hayata daha yeni basliyorsun.

gurultu=yasitlarin evlendi, herkes evini arabasini aldi, kilo mu aldin sen?

@arbre olumsuz yönlerinin de detaylarını bilmek isterdim.

Oldukça uzun bir süre önce yaptım;

Diploma notunun pek önemi yok sanırım, özellikle de özel üniversitelerde. Ben mezun olduğum lisans dışında, çalışmak istediğim alanda yaptığım için diplomanın kariyerimde belli bir faydası oldu ancak verilen eğitimin kendisinin ne kadar faydalı olduğu tartışılır.
Şu anda yapacak olsam muhtemelen ilgili alanda aktif olarak çalışan insanlarla tanışabileceğimi düşündüğüm, akademik kadrosu da sağlam bir okulda yapmaya çalışırdım, ki bence bunlar tezsiz yüksek lisans için bulması görece zor şeyler. Tersi durumda bence o parayı da, emeği de sarfetmeye gerek yok.

- Size kattıkları ne oldu?
+ Askerliği 1 sene ertelenmesine çok büyük bir katkı sağladı. O sene (2018) bedelli askerlik çıkmıştı. Ondan faydalandım. Dolasıyla hayatımdaki kırılma noktalarından biridir. Ayrıca akademinin bana göre olmadığını anladım.

- Önerir misiniz?
+ Askerliği ertelemek için yaptığımdan dolayı önermem ve önermemem doğru değil.

Diploma notunun bir önemi yok. Mesleğine katkısı olmaz. Üniversite seçiminin de bir önemi yok. Zaten hepsi tezsiz yüksek lisansa para için bakıyorlar. Kağıt üstünde işe yarabilir sadece. Eğer okuduğun bölümden farklı bir alanda çalışıyorsan en azından mesleğinle ilgini böyle açıklarsın.

Huzur istiyorum, nezaket görmek istiyorum. İnsanlarla samimi ilişkiler kurmak istiyorum. Sevilmek ve onaylanmak istiyorum. Görülmek istiyorum. Sürekli sorgulanmamak istiyorum, sürekli diken üstünde olmamak istiyorum. Ait hissetmek istiyorum. Özgür olmak istiyorum. Kimseye zarar vermemek istiyorum, kalp kırmamak istiyorum. İnsanlarla mücadele etmek istemiyorum. Kibre düşmek istemiyorum, hakkımı yedirmemek istiyorum.

Sabaha kadar yazarım.

Sanki kınadıklarınıza benzemişsiniz.

@Kahvedus; Sanmıyorum. Yazdığınıza saygım var ama aynı görüşte değilim.

Ne istediğimi hiçbir zaman bilemedim ama ne istemediğimden hep çok net emin oldum; ona göre hareket ettim. Hayat tek bir seçime odaklanamayacak kadar çeşitli yollar çıkarıyor insana, her biri de ayrı bir his, ayrı bir zevk tattırıyor.

geçmişime bakarak yakın geleceğimde ne istediğimi biliyorum. doğrusu, tasarlıyorum. birkaç kez başkasına bakıp "bunun gibi olmayacağım" dedim, her zaman kendimi kerteriz almaya bakarım.

evet biliyordum.

- kedilere aşığım. hep bir kedim olsun istiyordum. iki kedim oldu <3
- şu anki sevgilimle sevgili olmak istiyordum, tam pes etmişken olduk :d
- ortaokuldayken güzel sanatlar lisesinde okumayı ben istedim ve okudum.
- lisemin 1. senesinde grafik tasarımcı olmak istediğime ve üniversiteyi istanbul'da okumak istediğime karar verdim. bunları da yaptım. çok iyi bir üniversiteden güzel sanatlar fakültesinde grafik tasarım diplomamı aldım.

ha tabii zorlu bir iş hayatım oldu şimdiye dek. kendimi çokça geliştirdim de bir yandan. hala geliştiriyorum.

isteyip de elde edemediklerim var bir de:

- huzurlu bir hayat
- huzurlu ve güvenli bir iş
- maddi rahatlık, hatta bolluk
- sağlıklı psikoloji
- mutluluk
- sağlık

yani aslında para lazım ya. çok para lazım. :d

cogunlukla evet.

arada bir bosluga düstügüm zamanlar oldu ama cogunlukla nokta atisi kadar biliyordum. ergenlik yillarinda insan kendini tanirken sekilden sekle giriyor ama onu saymiyorum. sonucta denemeden neyi isteyip istemedigini bilemiyorsun.

sizde gereksiz bir korku var gibi geldi bana. rezil olma, hata yapma, aptal olma korkusu vs. bunlarin ailede kücükken cok elestirilmekten oldugunu okumustum ya da duymustum. belki onun üzerine gitmeniz lazimdir?

Ben pek bilmiyordum zira daha iki buçuk sene önceye kadar çalışmamıştım (32.5 yasinda calismaya başladım), ve gelecek planı yapmamıştım ama son senelerde hayatımı toparlamaya başladım, ve kendime hedef ve planlar koymaya başladım. hedeflerim kısaca maddi rahatlık, güzel bir yaşama sahip olma, yaşlandığımda geri dönüp baktığımda pişman olmayacağım bir hayat sürmek olmak.

Hayır. En fazla bir haftaya kadar gelecek düşünebiliyorum daha ötesi yok bende.

Bazen evdeki hesap çarşıya uymaz. Kesin bir şeye karar verirsin ülkenin durumu, pandemi , hayatına giren biri kararını etkiler. Tabiki ne istediğini ve istemediğini bilmek iyi bir şey.

sırbistan'a gitmediysen git derim belgrad ve novi sad yapar çokta eğlenirsin. sırplar eğlenceli insanlardır yalnız kalmazsın. bir diğer seçenekse petersburg olur ki orası için süren fazla sıkılırsın. bu arada türkiye'de bir tatile göre çok çok daha eğlenceli ve ucuz olur. uyuma işini couchsurfing'le ayarlarsan çok daha ucuza gelir ve daha eğlenceli olur.

sırbistan'a gitmediysen git derim belgrad ve novi sad yapar çokta eğlenirsin. +1

Belgrad'a iki defa gittim. Hakkı yenen bir şehir. Novi Sad'a hiç gitmedim, çok güzel bir şehir olduğunu okudum çokça.

Belgrad'a gitmeyi düşünürsen her zaman iletişime geçebilirsin.

Sirbistan bir suredir aklimda ama tarih ve hava durumu üzer mi emin olamadim. Couchsurfingi biliyorum ama airbnb de olabilir diye dusunuyorum hosteller vs. Ya da makedonyadan gecis yapsam kisitli sure sıkıs sıkıs mi olur. Toplam 8 gun gibi bir tatil suresi planladim

Bana da çok yaşamam hissi geliyor bazen. Alkol sigara tuketmiyorum ama enerjik hissetmiyorum.
Ailede kanser öyküsü çok fazla. Cinsiyet fark etmeksizin.
Bu saatten sonra belki çok mutlu olacağım ama bir kaç yıl çok yoğun stres yaşadım bunlar belki birkaç yil sonra hastalık olarak patlak verecek.
Çok zayıfım ama iflah olmaz bir şeker tatlı bağımlısıyım. Bu da bence yaşam süremi olumsuz etkileyebilir.
Şeker hastalığı, mide ile ilgili bir hastalık veya tümör ile ilgili bir şey yaşarsam çok şasirmam.
Tek umudum kadınların yasam süresinin uzun olması.:d Sağlıklı beslenmeyen günden güne gezip ful hamur işi tüketen annelerimiz komşularımız maşallah uzun yaşıyorlar ama kocaları daha çabuk vefat ediyor. Çok örnek var. Ama yine de 90li yaşları görmüş anneannelerimiz babaannelerimiz gibi yaş gorecegimi hiç sanmıyorum.

alkol yok, sigara yok, kilo yok, genlerden kaybediyorum.
evlilik hiç düşünmedim, gelecek planı kurmadım.
10 sene içerisinde kanserin çaresi ya da organ üretimi gibi bir sıçrama olmadığı müddetçe pek şansım olduğunu düşünmüyorum. 10 sene iyimser projeksiyon bu arada.

İçki var, sigara yok. Stres ara ara oluyor.

Bundan ziyade gözüm arkada kalırsa endişesi oluyor ara ara. 45'ime kadar mevcut yaşantımı devam edeceğim diye karar almıştım 4-5 ay önce ama çat diye gidersem pişmanlıklarımı, keşkelerimi ve iyikilerimi farkında olacak mıyım diye düşünüyorum.

bana da maks 55e kadar yaşarım gibi geliyor.
evliliktir çocuktur öyle bir düşüncem yok, ailedende annem babam o zamana kadar zaten ölürler geriye kimse kalmaz, bende kaza, kalp krizi veya kanserden falan ölmezsem kendi işimi kendim görürüm artık.

Çocukluğumdan beri hep erken öleceğimi düşünürüm, düşündüğüm yaş yaşım ilerledikçe ileri atıyor tabii ki, küçükken bazı yaşları sanki çok yaşlıymış gibi algılıyoruz :)
Erken ölecekmiş hissim zamanla değişti, yaşlanmayacağımı düşünüyorum, çok yaşlı olarak düşünemiyorum kendimi sanki oraları görmezmişim gibi hissediyorum.

Türkiyede yasadigim icin her an bi kazaya kurban gitmeyi bekliyorum

genlerim mayın tarlası gibi o yüzden ben de çok yaşamayı beklemiyorum. zaten yaşasam bile demans olma ihtimalim yüksek çünkü evet o da genlerde mevcut :) o yüzden kimseye yük olmadan erken göçmek en güzeli

Motosiklet üzerindeyken ölücem muhtemelen

Ailedeki kadınlar en aşağı 80 i görüyor. Şansımı çok zorlamazsam yaşlılığı da yaşayacak gibi duruyorum. Vücudum da sağlam genel olarak. Yaşlılığımın sıkıntısız geçmesi için birtakım duzenlemelere gitmem gerekecek çünkü 60'dan sonra Nebahat Çehre olmak istiyorum :p

bende var o his. hayal gücüm kuvvetlidir mesela ama kendimi hiç yaşlı göremedim, gerçi belki bu doğaldır ve herkese oluyordur bilmiyorum. dediğin gibi alkol, sigara, düzensiz yaşam, sinir stres vs. gırla. piyango çıkmazsa emekliliğim bile olmaz, olursa aşırı komik bir para olur. ailem dışında sarılabileceğim kuvvetli bir ilişkim, sağlıklı ve sağlam bir sosyal çevrem, yaşama tutunmamı sağlayacak güçlü hedefler de yok. insan 30-35 yaşındayken bunu her türlü idare ediyor, hiçbir şey yoksa akşam iki bira açıp maç izleyeyim diyor ve iyi hissedebiliyorsun mesela ama özellikle 50'den sonra bu tür "görünmez" detayların yaşam kalitesini çok etkilediğini düşünüyorum. mental durumun pek önemli değil, bünye eğer aktif ve dolu dolu yaşıyor değilse yavaştan "bana müsaade" moduna geçiyor.

hem çevresel koşullar hem de kişisel yaşamım dolayısıyla ben kendime pek uzun ömür biçmiyorum, şans eseri ani bir ölüm olmazsa 40-50 arası muhtemelen bir iç organ rahatsızlığı tarzı bir şeyle yavaş yavaş dökülür bir hastane odasında da ölürüm diye düşünüyorum.

ha ben 70 yaşında dağ bayır gezip şarap içen sayko dayıtlardan olmak isterim, orası ayrı. hayat hep aynı çizgide ilerlemiyor. yaşadığı sürece her şeyi bulur insan. ama bir aksiyon filminde de yaşamıyoruz tabii, dinç ve yakışıklı bir ihtiyar olmak kadar bu dediğim senaryo da mümkün geliyor hatta daha olası. belki genç çocuk korkutayım diye biraz abartarak söyledi bilmiyorum ama doktor bana dediydi zaten bu ciğerler seni 50'ye çıkarmaz diye. emin gürses çıldırdıydı ya TÜRKİYE'YE ACİL SOSYALİZM LAZIM. HEM DE İHTİLALCİ SOSYALİZM diye aha aynı o şekilde acil diyet ve değişiklik lazım demişti. bilmiyom. pek motivasyonum da yok açıkçası bokun pisliğin içinde 10 saat eşek gibi çalış ee ay sonunda fatura kira öde bitti gitti. yaş oldu zaten 500 bi yerden kovulsan daha kolay gelsin aç karnını doyuracak işi zor bulursun. biz ölmeyek de kim ölsün.

Bende de var o his. Bir de yaşlanacağını düşünüp plan yapan insanlar çok acayip gelir bana. Nerden buluyorsun o kadar yasayacagini

35 yaşıma geldim. Ömrümün son yılını yaşamaktaymışım gibi hissediyorum. İşe, ilişkilere , sorumluluklara tahammülü geçtim , evde oturup sevdiğim bir diziyi izlemeye bile tahammülüm kalmadı. Her şey bende "bunları yeterince gördük" hissiyatı yaratıyor. Emekli olup sadece evde boş boş yatmak ve güzelce giyinip sokaklarda boş boş yürümek istiyorum artık. Daha fazla içerik, belirsizlik, kaos, hesap-kitap çekecek halim kalmadı.

inanılmaz cahil bi buyuk amcalardan biri var ben hep 40 ımda ölecem dermiş nedense kendi mottosu gibi her gördüğüne söylermiş geçen 85 yaşına girdi

bende alkol yok, sigara hiç yok. tadını falan biliyorum birkaç tane içmişliğim var ama düzenli hiç kullanmadım. kiloluyum diyemem ama biraz fazlam var. düzenli bi diyetle 4-5 ayda ideal kiloma kavuşurum. herhangi bir sağlık sorunum yok. 36 yaşındayım.
ama bizim ailede mide kanseri (bu sanırım meslek hastalığındandı), rahim kanseri, akciğer kanseri, meme kanseri, kalp krizi, beyne pıhtı atması gibi şeyler rutine bağladığından yani b.k gibi genetiğimiz olduğundan bunlardan korkuyorum.

alkol sigara yok, başarabildiğim kadarıyla temiz beslenmeye çalışıyorum. ama yine de ben de genlerden ve aşırı olmasa da yediğim şekerli paketli gıdalardan dolayı erken öleceğimi düşünüyorum. erken derken 50 civarı.

nedense çocukken ve gençken çok vardı bu his sonradan geçmişti ama yine de ara ar yokluyor ve neden kaynakladığından emin değilim ne yalan söyleyeyim öyle belirtildiği gibi net sebeplerimde yok veya sağlıksız bir yaşam tarzım da yok. belki de insanın ölümle ve gelecekle kurduğu ilişkilerle beklentilerle alakalı, temelde insan olmakla alakalı bir kaygıdır

İstanbul dışında okurdum.
Ekşi sözlük gibi yerlere girmezdim.
Daha az ilişki yaşar, daha çok ders çalışırdım.

Ama bunların tamamı boş laf bakınca. O zaman öyleydi şimdi böyle neticede.

ben bilgisayar okudum, ama bilgisayarla alakalı bir iş yapmadım, yapmıyorum. şu andaki sektörümle alakalı bir şey okurdum.

Rusça yerine bir avrupa dili öğrenirdim ama bize yol gösteren yoktu o dönem.
Onun dışında bir şey değiştirmem çünkü hanımla tanıştım, kendisiyle tanışmama riskini alamam. Kelebek etkisi olmasın.

Sosyal yönümü daha erken olgunlaştırmak amacıyla insan içine çıkardım bilen bilir Görükle'yi, orada yaşıyordum okurken. Hatta kaldığım yer Görükle'nin de dışında kalıyordu. :D Öğrenci ortamlarına girmekten bahsetmiyorum aslında insan içine çıkamk derken. Haftasonu, dönem arası, yaz dönemi gibi tatillerde muhakkak alanımla ilgili işerde çalışırdım.

Uzun ilişki istemezdim, 1 tane uzun ilişki yerine 5 kısa ilişki daha iyi olurdu, sosyalliğimi geliştirirdim

Derslere daha çok asılırdım ve iş hayatına o zamandan ufak ufak adım atmak iyi olurmuş. Daha fazla skill edinmeye çalışırdım tabi o zamanlarda öngörülü olamıyor insan.

Bölümümü değiştirirdim öncelikle. 4 senede bitirmeye de çabalamazdım, bir yandan değişik işlerde çalışırdım, okul gerekirse biraz uzardı. Ders çalışmaktan ilgi alanlarımı geç keşfedebildim, kendimi çok sonradan buldum. 18 yaşın ömür boyu yapılacak mesleği seçmek için çok erken olduğunu düşünüyorum.

Branşımla ilgili CVmde bana artı değer katacak bütün kurslara giderdim.
İkinci bir dil kovalardım.
Finansal okuryazarlığımı o yıllarda geliştirirdim.

Gurbette değil memleketimde okumak isterdim. Dini vecibelerimi yerine getirmek isterdim. Okuduğum bölümü de belki değiştirmek isterdim ondan tam emin değilim. Arkadaş ortamımı kesinlikle değiştirmek isterdim.

Sosyal bilimler yerine teknik bir bölüm hatta burun kıvırdığım mühendislik bölümlerinden birini okurdum.

anksiyetemi, depresyonumu, beni, kendimi...

Üniden mezun olmadan iyi bir yayın yapma şansım vardı, üşenmiştim. Onu yapardım. Onun dışında bi keşkem yok. Uzun bi süre yanlış bölüm seçtiğimi düşündüm ki hâlâ daha bana daha uygun bölümler olduğunu biliyorum ama hayatımın şu ana kadarki kısmından şikayetim yok pek. Riske atmak da istemem

Laboratuvarlar ve sınavlar dışında okula uğramamış birisi olarak okula daha çok gider, insanlarla daha çok kaynaşmaya çalışırdım. Okul dışı etkinliklere de katılmaya çalışırdım. Koskoca şehrin sosyal imkanlarını kullanmadan sap gibi okul okuyup mezun olduk.

Dövüş sporlarına daha üniversitedeyken başlardım. Mezun olduktan sonra can sıkıntısından başladık ama gençlerin reflekslerini, yaşıtlarımın deneyim seviyesini görünce geç kalmış hissettiğim oluyor.

Başka bir üniversite seçerdim.

yirmi yıldan fazladır kesintisiz üniversite okuyorum. meslek seçimime ailem karışmadı; ama önlisanstan sonra maddi destek de sağlamadıklarından, oldukça zorlu yıllar geçirdim. bununla birlikte mesleğimle alakalı okunabilecek tüm okullarda ve seviyelerde okuma şansı buldum diyebilirim. bu sebeple kendi adıma çok pişmanlığım yok.
gençlere en temel önerim; zaman yönetimini baştan öğrenip, okula ve notlara olduğu kadar, sosyal hayata, klüplere, etkinliklere de yeterli vakit ayırıp, her alanda donanımlı bir insan olmaya çabalamaları olurdu. benim bunlar için ne halim, ne vaktim, ne de beş kuruş param vardı ne yazık ki. bu sebeple full ineklemekten başka şansım yoktu.
şimdiki gençler çok daha şanslı. mesela aileler artık yüksek lisansı, lisansın devamı gibi görüp, finanse ediyor. bu türlü, sosyalleşme imkanı olan bir öğrencilik hayatı çok tatlı olurdu bence. bakıyorum, lisans öğrencileri, skuba gibi -bana çalışan halimle pahalı gelen- sporları yapabiliyorlar. böyle finansman imkanlarım olsa 20 değil, 30 yıl öğrenci olurdum :D

En az bir dil daha öğrenirdim, hatta mümkünse daha çok. Şu anki kariyerimde bir kaç dil daha konuşsam çok çok güzel olurdu.

"şimdiki aklınla o zamana döneceksin" türü, mevcut becerimiz ve tecrübemiz dâhilinde bir değişiklikse bu önüme bakıp kazandığım ilk bölümü bitirirdim. severek, isteyerek gitmiştim aslında ama çok çabuk vazgeçtim. aslında devamında olanlardan da pişman olmadım, hikâyenin ta en sonunda pişman oldum. şimdi dönüp bakınca en başta fantezi aramamak en iyisi olabilirmiş diyorum. orada sefillik olarak gördüğüm şey bütün hayatım oldu. şimdi imkânım olsa o sefilliği paşa paşa 4-5 sene çeker, önüme bakardım.

şıp diye cinden dilek dilemeli bir özellik değiştirebiliyorsak anksiyetemi yok etmek isterdim. böyle söyleyince insanlara şımarıklık gibi geliyor. gerçekte HİÇBİR ŞEY YOKKEN nasıl perişan olduğumu, yaşadığım bazı şeylerin de etkisiyle nasıl yıprandığımı ben bilirim. o yaşlarda bu kadar ürkek, gergin, mutsuz olmak yerine çok basit şeylere odaklanabilseydim hayatım bambaşka olurdu şüphem yok. hatta anksiyetesiz yaşamak, üç üniversite bitirmekten çok daha iyi olurdu sanırım ama bu ömür boyu uğraşacağım bir şey o yüzden tümüyle elimde veya şimdiki aklımla yapabileceğim bir iş sınıfına koymuyorum.

bir önceki duruma ve hatta daha geçmişe gidersek sanırım "çalışmayı öğrenme" kavramını oturtabilmeyi çok isterdim ek olarak. hayatım boyunca hiçbir şeyi çalışarak elde etmedim desem yeridir. altın tepside de sunulmadı. müthiş keyif verdiği, ben uğraşmakla sevdiğim için saldırdım ve bu bana liseyi kitap açmadan yüksek not ortalamasıyla bitirme/alanımda iyi üniversitelere girme şansı verdi. öyle 500 üzerinden 490'lık puanlardan bahsetmiyorum asla ama ben kendi alanımda canım sıkılınca istanbul üniversitesi, ertesi sene ankara üniversitesi filan yazıp tutturuyordum yani. ama sevmediğin şeye katlanma, anlamadığın şeyin üstüne düşme, sistemli olarak emek verme, 30 gün boyunca 1 verip en sonunda 30 alma... bu mefhumları hiç geliştiremedim. genel bilişsel kapasite olarak şikayetim yok ama bazı açılardan çok aptal hissediyorum kendimi yalan yok.

öyle olunca GLOBALLEŞEN DÜNYAMIZDA tutunamadık zaten. gerçekten kendimi övmek için söylemiyorum üç tane adamın işini tek başıma yapardım ama cv hazırlamaya üşendiğim için başvurmazdım çünkü ustası olduğum, sevdiğim, bildiğim bi şey değildi. bu herif aptal değil de nedir? yav olum düz yolda herkes sürer, sen en ufak virajda şarampole yuvarlanıyon? bir değil iki değil insan hiç mi ders çıkarmaz, hiç mi öğrenmez? einstein ne demiş, bir şeyi bir kez yapmak hatadır ama aynı şeyi ikinci kez yapmak ise ulan bu der meister ne mal herif demiş.

onu çözebilmek isterdim. bu yaştan sonra da yapabileceğime inancım yok beyin muşmulaya döndü zaten becerebildiğimizi de beceremez olduk pii.

Daha fazla sosyal olurdum. Daha fazla film dizi izlerdim. Daha fazla kitap okurdum. İngilizeye abarnırdım. Kendime hayat ve yaşam anlayışı geliştirebilseydim.

Keşke evde mal mal boş takılmasaydım.

ya istanbul'da okur (yıldız teknik makina) ya da 8-10 senede bitireceğimi bile bile yurt dışında (viyana teknikte herhangi bir bölüm) okurdum ve en başından yurt dışına kapağı atardım.

veya taa 2010 - 2011'den beri green card başvurusu yapardım.

1000’e yakın parçalı Lego technic

Piyano

ben subs'u artılıyorum lego technic asla üzmez

E book reader.
Benimki bozuldu da. :(

Motosiklet montu

1 set kış lastiği, ps5

Lego'nun LOTR için olan setine bir bilet de benden.

Drone

Lego botanicals kır çiçekleri buketi
Ürün olarak aklıma başka bişi gelmedi. Sacred house'da 2 gece konaklama olabilir, orayı çok merak ediyorum

5'li Kodak portra 400

ground +1
bir de balance board.

Gel kanka sana iki kadeh viski ısmarlayım. Viski olmadı iki bira oldu, o da olumlu. Maksat güzel vakit geçirmek.

firuze taşından 99'luk tespih

Lego botanics istiyorum hep

evdeyim hiçbir yere çıkmayacağım. bugün bi ev işleri, yemek falan yaparım. yarın da pineklemece. sinema, tiyatro vs hariç dışarı çıkmıyorum artık. her yer insan kaynıyor ve her mekan kalitesiz gidip 1 bardak kahveye 300 tl veremem. evimde her şey var ve keyfim yerinde.

matilda, 300 mü abart :D

akşamın ileri bi saatine kadar ev bakacağım

bugun sabah ekmek yaptim, kahvalti ettik, ekmegin yarisini gomduk, guzel olmus. pazara gidecegiz. yarin da temizlik yapar dizi izleriz.

dün bir arkadaşla buluştum bira mira içtik. bugün de belki başka arkadaşlarla buluşup bira içerim. belki de kendi başıma takılırım. ihtimaller sonsuz, göreceğiz.

Plansız girdim haftasonuna.

Cuma akşamı kahve, bira ve evde film izledim öyle bitti. Bugün yalandan spora gittim. Kuzenime gideceğim abim, diğer kuzen gelecek vs.

yarın da yalandan spora giderim. Öyle biter.

Güzel bir kahvaltı, uzun uzun yürüyüşlerle bitiriyorum cumartesiyi.
Pazarımı temizliğe ayırdım.

Geçen gün açtım ben de. Uygulama sizi adım adım yönlendiriyor. Çipli kimlik ile doğrulama ve mobil imza ile doğrulama diye seçenekler var. Çipli kimliği seçip önce çipi kameraya gösterecek daha sonra da telefonun NFC'sini açacak ve telefonun arkasına kimliği değdireceksiniz.
Yapamazsınız PTT'den doğrulama diye bir yöntem de var.

gnosis +1, benim de bir sekilde ihtiyacim olmustu ancak nfc hicbir sekilde kimligi okumamisti. ptt'den onayladim mecbur.

Çok emin değilim ama sanki banka uygulamaları üzerinden giriş yaparak da oluyordu. Web'de açma şansınız varsa doğrulama seçeneklerine bir bakın
Ben de NFC ile yapmamıştım. Mobil bankacilikla yapmıştım diye hatırlıyorum.

Evet Banka mobil bankacılığı üzerinden oldu

Logout olup tekrar login olunca kabul etmişti beni

bardagin dolu tarafini görebiliyorsan,
mutluluk cok uzakta değil.

ne münasebet.

youtube.com

Antidepresan sağ olsun en azından stabilim.

mutluyum, bu da geçer.

mutluluk anlıktır. amam huzurluyum. hayat bir süredir seyrindee ininş çıkış yok.

ciddi manada şuan depresyondayım fakat hayatta kalma iç güdüsü(sanırım) nedeniyle gündelik hayattan kopmamaya çalışıyorum.

Mutluyum sebebini bilmiyorum. Oğlumla iyi geçirdiğim her gün bir artı benim hanemde. Gece uyumadan önce onun üzgün olmadan yatağa girdiğini bilmek yetiyor bana.
Bir de yeni evimde (kiradayım) soba yakıyorum, çok iyi geldi bana. Akşamları sobayı yakıyorum, oğlan yattıktan sonra elimde çay, yanımda kedi... Terasım da var büyük, orada ot, çiçek yetiştiriyorum. Bana yetiyor mutluluk için.
Yoksa işsizim, haliyle hiç param yok. oğlan debh, okuldan da ayrıca nefret ediyor :p son 1.5 yılda 25 kilo aldım giyecek gerçekten hiçbirşeyim yok, yıllardır tatil yapmadım vb... Üzülecek çok şey var da pek umurumda değil hiçbiri bu ara. Yaşadığıma mutluyum, şu stabil hayatımın çarkına herhangi bir şey çomak sokmasın yeter.

Mutlu değilim ama mutsuz da değilim. Nötr diyebiliriz.

gerçekten değilim. sıkıntılı evlilik süreçleri.

en son kedimin şapşallığı ve varlığı beni mutlu etti.

bu sabah uçukla uyanmam da mutsuz etti. en büyük derdim keşke bu olsa ama değil. sadece en son bu :d

Keyfim yerinde.

Tabii Aralık ayının ortasından beri iş yerinde içinde olduğumuz fırtına dinmeye başladı. Enkazları toparluyoruz. Görece zor bir süreç oldu.

Öncesinde de keyfim yerinde. Daha da iyi olacak.

inanılmaz şekilde keyfim yerinde. söylemesi ayıp primler yattı bugün...

Yaklaşık 10 aydan uzun süren, gece kabuslarla, sürekli içsel konuşmalarla geçen bir depresyonun içindeyim. Çok kısa süreli zamanlarda mutlu oldum belki 3-5 gün.
Öte yandan bundan sonraki hayatımın böyle geçeceğine kani olduğum için artık bundan da kurtulmaya çalışmıyorum. Sadece vücudumu bir öteki güne sürüklemekte her geçen gün daha fazla zorlanıyorum.

İş bankası 15.000

İş bankası 20.000

daha salı günü 20.000 çektim.

kartlı işlem ve qr kodlu işlem limitleri ayrı oluyor.
ikisini kullanarak daha yüksek miktar çekilebilir.

kartla 20 ilaveten qr ile de 15 toplamda 35'e izin veriyor garanti.
yetmediği durumlarda enpara'ya atıyorum. onun da günlük 50 limiti var.

ben iş'ten de garanti'den de 30bin lira çekebiliyorum

banka icindeki atmden fazla cekebiliyorsun,
akbank gibi.

Yazarsam best seller kitap olur. Bir tane değil. Bin tane bile değil. Yaşamam mucize.

Bazılarına göre başarı olmayabilir ama ehliyet sınavı. Hayatımda hiç şoför koltuğuna oturmamış, zerre bilgisi olmayan ve aşırı stresli biri olarak ilk sınavda geçtim. Derslerde bile hocaya mal mal bakıyordum, kendi zekamdan şüphe etmiştim ancak sınav günü geçmem lazım diye kendimi telkin ettim ve aldım.

polonya'da yaşıyorken polonya'daki almanya konsolosluğundan vize randevusu oluşturmam. yılın son aylarıydı kasım-aralık ve ben bir gece vakti sadece aralık ayının 2'sinde boş randevu günü bulabilmiştim. gelecek sene mayıs ayına kadar boş yer yoktu. randevu tarihine de 2 günüm vardı yani tüm evraklarımı 2 gün içinde toparlamam gerekiyordu banka dökümleri, almanya'da okuyacağım okulun belgeleri, almanya'da açacağım bloke hesap için banka ile görüşmem ve bloke hesap için göndereceğim para... hepsini iki günde gerçekleştirmiştim.

sadece vize ile bitmiyordu her şey. kalacak ev de bulmam gerekiyordu ve iki günde o kalacak yeri ve kira sözleşmesini de ayarlamıştım çünkü vize için o da gerekiyordu.

o 2 günü asla unutamıyorum. şansım çok yaver gitmişti.

F lediğim akışkanlar mekaniğini sonrasında ba ile geçmek

Hayatımın peak noktasıydı

Dershaneye gitmeden iyi bir okulda makine mühendisliği kazanmam
Kazandığım makine mühendisliğini bitirmem
Lisede 0 İngilizce görüp YDS'den B seviyesi almam

6 ay gibi bir sürede sıfırdan aynı anda kpss ve telc b2 dil sınavına çalışıp ikisinde de başarılı olmak. günlük olarak çok çok uzun vakitler de ayırmamıştım. en büyüğü bu sanırım.

Çok var geçmişte ama en yakın zamanda olanı manuel ehliyeti 30 günde aldım.

Üniversite sınavında 159. olmak. Daha da üstüne bi basarım olmadı.

orta 2den okulu terk edip, açık öğretimden liseyi üniversiteyi bitirip, girdiğim bütün sınavları tek seferde geçerek bir kamu kurumunda müdür pozisyonunda çalışmak.

tam olarak bir basari sayilmaz ama romanya'ya vizesiz girdim.
seneler önce, romanya'nin schengen disi oldugunu hic düsünmeden arkadas grubumla romanya'ya gittim. herkes gecti ama benim vizem yoktu. memur yüzüme bakti. gülümsedim. bir daha olmasa iyi olur, dedi. mührü vurup gecirdi.
herkes sinavlardan bahsetmis, biraz baska türde ani olsun dedim.

kpss türkiye birincisiyim. o an güzel hissettirmişti. ama elde ne var sıfır

sabah 10'daki atatürk havalimanındaki köln uçusuna, 8:30'da kalkıp yetişmiştim.

üstelik türk havayollarıydı üstelik rötar olmamıştı.

ev bahçelievlerdeydi. yüzümü bile yıkamadan taksiyle metroya ordan da m1'e binip koşa koşa gitmiştim. tam toparlanıp gidiyorlardı beni de alıp öyle kapattılar kapıyı.

Üniversiteyi tamamen İngilizce dilinde okuyup hazırlık dahil 5 senede bitirmem. Hayatımdaki ana yol ayrımı ve kırılma noktasıdır.

Yaşamımdan keyif alıyorsam, mutluysam ve istediği hayatı yaşıyorsam, altyapısı o üniversitedeki 5 senedir.

türkiye'nin en büyük holdinglerinden birinden büyük çaplı iş almıştım. toplantı sırasındaki yalan söyleme performansıma ben bile hayran kalmıştım. uzun yıllar aynı holdingle çalıştım, iyi paralar kazandım. sonra pandemi patladı ve işler yalan oldu.

15 yıl kadar önce ana kapısının anahtarı kaybolan apartmanın 3. katına tırmanıp penceresinden girmiştim. mahalleli alkışlamıştı falan. başarıya bak :)

sonra düşündüm ulan ileride birinin evine hırsız girse herkes benden bilirdi :)

4 yaşındayken bir düğüne gitmemiz; benim yerdeki çeri çöpü ağzıma atarak dolanmam; halamın dişlerimin arasında bişey ezdiğimi farketmesi; onun aslında bir çeyrek altın olması! dahası, o altının halamın bilekliğinden düşmüş olması!! halamın bana bu başarımın(?!) karşılığı olarak çok harika bir elbise alması^^ elbiseyi çok sevdiğimden, uzun kollarının uçları dirseklerime gelen kadar giymem :D

Çok vardır ama kedimin hastalık süreci benim en kendimi aferinlediğim anılardan olabilir. İdrar kesesindeki taş sebebi ile neredeyse ölmek üzereyken gittiğimiz hastane ile başlayan bir aylik süreç. günde uç kere serumla yıkama için hastaneye git gel (başlangıçta bir de 40 km git 40 km gel yapiyorduk, yoruldugum gunlerde arabada bekliyordum tüm gun) , iğneler, ameliyat, sonrası antibiyotiklerin temini (piyasada bulamadığımız ilaçları kendim de ilaç sektöründe çalıştığım için gidip direk fabrikadan istedim aldım, normalde kolay kolay yapamayacağım bir sey. yine iğneler vs. Bir de bu gunlerin ortasında araba bozuldu yolun ortasında kaldık baya :( tamir olana kadar arkadaşımdan Arabası için ricada bulundum, bu da normalde hiç yapamayacağım bir sey :(

Bu tedavi kendim için olsaydı kesin bugün gitmiyorum deyip gitmeyecegim günler olurdu. Ama kedim için yaptım. Hala hayatta ve çok iyi. Bence nasıl da başardım amayı çok hak ediyor.

hiçbir bilgimin olmadığı, hiçbir eğitimini almadığım halde iki yıla yakın hayvani bir çalışmanın sonunda 24+24 saat süren bir sınav ile birlikte siber güvenlik sektörüne 39 yaşında girebilmem.
Hayatımdaki yegane başarım da bu zaten.

Doktora yeterliliği ilk seferde sadece tek hafta sonu başkasının hazırladığı 50 sayfa notu okuyarak geçmem. Şu sıralar geçmeyip kalmam hatta komple doktorayı bırakmam/atılmam daha mı hayırlı olurdu diye düşünüyorum.

hayatımda hiç çalışmamıştım , üniversite okudum ingilizce ve bilgisayar kursuna gittim ilk başvurduğum iş depoda ürün girişi gibi bir şeydi , 22 yaşındaydım bu iş çok basit ben istemiyorum dedim ve toplantı sonunda satış müdürü olarak işe alındım . O patronumla hala bir araya geldiğimizde o iş görüşmesini hatırlayıp gülüyoruz , o da benden sonraki personeline hep beni anlatmış gurur duymuş yaptığı çılgınlık ile . o işyerinde 2 yıl satış müdürü olarak çalıştım . Yaşları benden büyük ve tecrübeli elemanlar ilk aylarda bana sinir oldular ama sonra uyum sağladılar .
şimdi çalıştığım ofise gelen stajyerlere bu hikayemi anlatıyorum ve kendinize güvenin cesur olun diyorum .

komik olanı yazacağım. çocukken bir kış günü babannemle karum'da gezdikten sonra eve varınca yeni çekilen süt dişimi düşürdüğümü anlayıp aşırı üzülmem ve bunun üzerine gece kar yağarken babaannemle karum'a tekrar gitmemiz ve önündeki meydanda yerde karların arasında süt dişimi aramamız... yarım saat içinde de dişimi bulmamız ve mutlu son. karum'un önünü ve o zamanlar oradaki insan trafiğini bilenler için sanırım oldukça büyük bir başarı bu.

7.15'te kalkacak uçuş için havalimanına 17 km uzaklıktaki evimde 6.30'da uyanıp yetişmem

Qnb'i kullanıyorum pek bir faydası yok. 25bin TL'e 150 mil verdi.

Garanti kullanıyorum. Genel alışverişten ziyade belirli sektör ve restoranlarda iyi mil veriyor. Mesela Garanti Miles&Smiles'ın Amex'iyle çokca defa hesabın yarısı kampanyasıyla 4 haneli miller kazandım.

Amex hem miles&smiles hem de platinum da mil kazandırıyor olmalı. M&s için geniş bi hizmet ağı var. Platinumda da lounge girişleri, fast track ve restoran indirimleri/iadeleri keyifli seçenekler. Ama baya takip etmek gerekiyor şurası burası. Edemedim pek.

Kuveyt Türk ekstre kesilmedi henüz 42 bin harcamışım 619 mil kazanmışım. Qr ödemelerinde çok sık kampanya yapıyor 1000 tl üzeri harca 100 mil kazan veya alışverişinin %20 si kadar mil hediye gibi. Haftasonları fix mil kampanyası oluyor. Kartı ilk alanlardanım, bankanın problem çözüm hızından hoşlanmasamda karttan çok memnunum.

şimdiden bakmaya başla. 6 ay sonrasına kadar plan yapabilirsin çünkü. ne kadar erken o kadar iyi.

şimdiden bakmaya başla +1

Şahsen genelde vize başvuru günüyle gideceğim tarihi arasında 5 hafta bırakıyorum. 1 Haziranda gideceksem, nisan sonu gibi başvuru yapıyorum.

Volos, litochoro, pelion, maronya

Randevu bulduğunuz anda alin artık. Max 6 ay sonrasina vize talebinde bulunabiliyorsunuz sanırım.

Toyota almak
Yurtdışına çıkmak

Ek gelir elde etmek. Sadece bir maaşla hayat geçmez.

toplamda 10.000km bisiklet sürmek
her şey dahil tatile gitmek. 2025 yazında çoluk çocuk günü birlik işler acayip eziyet oldu.
birtakım maddi hedefler.

Dandik bi apartım var. Satıp üstüne para koyup 2+1 almak ve kiralamak. İş görecek kadar bi arabayın ölğ eşek fiyatına almak: fiat panda.
Yatırım yapın savaş ekonomisindeyiz.

Kilo vermek. 5 ocaktan beri 10 kilo verdim. Kalan 11,5 ayda 30 kilo daha vermek hedefim.

En az 5-6 saat süren feribot yolculuğu yapmak. Hatta geceyi de feribotta geçirmek.

3, 4 kilo alıcam ben de ve alerjimi çözücem.

kg vermek. araba almak. bir de birinin hayatımızdan çıkması, artık zamanı geldi.

ise gitmek, durulmasi gerektiginde durmak, parayi dikkatli harcamak

Ablam kanser hastası, tedavisine çözüm bulmak...

@cccbehzatccc Çok geçmiş olsun, umarım en kısa zamanda sağlığına kavuşsun ablanız..

East Side Sports Center (Kentplus Kadıköy)

weekend training club suadiye

Güneşli Macfit. Tam dediğiniz gibi bir yer.

destiny hotel, kartal. sahilyoluna ve denize bakıyor.

Fashion Sports - Kadıköy, Koşuyolu

kızmayın ama öyle yazmışsınız ki sizin sofrada açılacak şaraba üzüldüm.

bence o tabir senin ağzının içi için gerçerli. ben daha tadı kötü alkole denk gelmedim.

Şarapların yüzlerce çeşidi var. Üzümü, notası vs derken hiçbir şarap birbirinin aynısı değil. Gidip, ucuz ve kalitesiz bir şarap deneyip sonra da beğenmemiş olma ihtimalimiz çok yüksek.

hiç bir alkol tadı için içilmez. bunun için kokteyl çeşitlerine bakın derim. madem aranız yok hiç içmeyin. biz düştük sen düşme :))

içine bi şey katıcan :D ben öyle yapıyorum. entellerin gözü yaşlı. kırmızı şarap için kola, beyaz için gazoz :D ya da metro markette filan alkolsüz kokteyl aromalar var. onlardan katabilirsin.

İçki içtikçe lezzetine alışılan bir şey içtiğim hangi içkinin tadını hemen sevdim bilmiyorum.

Şarap, bahsettiğiniz yemekler için şık bir alternatif olabilir ama ben pahalısını da uygununu da çok sevemedim benlik değil, sadece şık bir yemek organize ediyorsam şarap alırım eve onun dışında tercih etmem.
Bir yakınım workshopa gitmişti, bu konularla ilgili kısa süreli eğitimler oluyor, hem tadım imkanı olur damak tadınıza uygun bir şey bulabilirsiniz hem de yeni bir bilgidir.
Bu kişi bana nasıl kahve içtiğimi sormuştu mesela kahve zevkime göre şarap getirmişti tadı da hoştu, çok etkilenmiştim.

Dalga gecmek icin soylemiyorum, aradiginiz cevap aslinda ayran. Kahvalti haric herseyle mukemmel gidiyor.

Alisma meselesinden de bahsedenler olmus. Bira ve sarap ile ilgili benzer durumlar yasandi. Sarap icin degisen cok birsey olmadi zorlamadigim icin ama bira mesela yaninda sosisle kizartmayla falan gidiyor, tek basina hala igrenc geliyor.

bok gibi güçlü bir ifade olmuş ama bende senin kafandayım acı geliyor güzel bir şarap olsa bile (ki hayatımda ulan ben mi içemiyorum diye 2 farklı ülkede tadımada gittim), meyve şarabı dene ahududu şarabı gibi şeyler var mükemmel oluyor, diğer alkollerde hep meyve suyu ile karıştırıyorum. kişisel tercih meselesi diğer arkadaşlarda senin kadar sert çıkışmış

Öncelikle alkol değil, içki.

İçki acquired taste bir içecektir. Yani edinilmiş tatdır. Alıştıkça zevkli gelir.

İçkide ucuza kaçmanın sonu pişmanlıktır.

Benim tavsiyem; Corvus merlot kırmızı şarap. Yumuşak bir içimi var. Biraz pahalıdır.

Öncelikle alkol değil içki +1

Nasıl ki keko rep'den başka müzik dinlememiş birine jazz müziği dinlettiğinizde "bu ne lan böyle" tepkisi veriyor ama blues, rock dinlemiş, bir enstrüman çalmayı denemiş, müziğin içindeki enstrümanların farkında olan insanlar jazz dinlediğinde aynı tepkiyi vermiyorsa senin de şarabı beğenmemen çok normal.

Damak tadını geliştirmenin ilk şartı, öncelikle buna açık olmaktan geçer. Yediğin içtiğin her ne ise onun hakkında bilgi edinmek, tarihine göz gezdirmek, içerisindeki farklı tatları ayırmaya çalışmak bir başlangıç olabilir.

Benim sana tavsiyem kekorep dinlemeye devam etmen yönünde.

thracia, müzik konusunda senden iyiyimdir. :)

60 evler harikalar sahilinde öküzgözü-boğazkere alıp git, tadını orada alırsın, dikkat et dövmesinler.

"Şu konuda senden iyiyim" tarzındaki yazıların çok gülünç oluyor, 1 yıl öncesine kadar "bim'den 500ml su alıp satsam zengin olabilirim, yapayım mı" diye buraya soruyordun, yapma allasen.

İçki acquired taste bir içecektir. Yani edinilmiş tatdır. Alıştıkça zevkli gelir. +1

Bira ve viski için damak tadım oluştu ama şarapta damak tadı oluşmadı mesela. Normal bira içmeden önce 1 sene boyunca alkolsüz bira içtim hep. Normal birayı içtiğimde pek bir fark yoktu çünkü alkolsüz olanı sayesinde edinilmiş tadı kazandım.

Viskiyi ilk içtiğimde ispirto içtim sandım. Başlangıç ve temel sayılan viskileri içe içe bir damak tadı gelişti.

Şarapta olmadı.

Damak tadınız gelişmemiş bu konuda ya da gidip köpek öldüren içmişsiniz… Lüksten anlayışınız ne bilmiyorum, herkesinki farklı, ve kırmızı şarap lüksün şartı değil? Gidip ortalama üstü bir şampanya alın onla başlayın şaraba. Ya da hafif roselerle… Eşleştirmeleri Chatgpt yardımıyla yaparsınız.

ben de katılıyorum alkolün tadı sevilmez. param kalmayınca 100-150 liraya köpek öldüren alıp içerim kafa yapsın diye. geçen evde şarap buldum kafaya diktim bi fark görmedim. sonradan öğrendim ki 5 bin liralık şarapmış. o paraya 40 tane efes xtra alırdım ;(

herkesin dedigi gibi acquired taste. bir de muhafazakar aileden gelip ickiyi ileriki yaslarda deneyimleyenler pek barisamiyor ickiyle benim gordugum. bilmiyorum sadece tat reseptorlerinin yaslanmasi/olgunlasmasiyla mi ilgili yoksa psikolojik bir tarafi da var mi...

diger taraftan icki icmek ya da ickiden keyif alabilmek ozenilmesi gereken bir sey degil. saraptan anlayan cool adam olmak istemek kotu degil ama cogu durumda ozenti duruyor.